Ανοικτή πρόσκληση στον κύριο Γιάννη Πανάγο

0

Με τεράστια – ομολογώ – έκπληξη ανέγνωσα το άρθρο του φίλτατου Γιάννη Πανάγου υπό τον βαρύγδουπο τίτλο «Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που το προετοιμάζουν».

Ιδιαίτερα – δεν το κρύβω – με συγκίνησε η αγωνιώδης και ειλικρινής – όπως πάντοτε – επίκλησή του στο να «κληθούν οι καλύτεροι  και να αφεθούν ελεύθεροι να κάνουν τη δουλειά τους» στον αγροτικό τομέα. Όπως άλλωστε ο ίδιος ισχυρίζεται, έχει την εντύπωση πως, «…οι άνθρωποι αυτοί υπάρχουν. Υπάρχουν στο χώρο της επιστημονικής κοινότητας φωτεινά μυαλά και καταρτισμένοι τεχνοκράτες, που είναι σε θέση να μετρήσουν τις δυνατότητες της ελληνικής γεωργίας και να προτείνουν τεκμηριωμένα εναλλακτικούς δρόμους για μια ελπιδοφόρα επανεκκίνηση. Εδώ, όχι στο Hollywood !»

Ιδού λοιπόν, μετά από αρκετά χρόνια διαφωνιών με τις απόψεις του κ. Πανάγου – σχεδόν σε όλα όσα έχει πει και γράψει – έφθασε η ώρα εκείνη που θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί του και θα προσυπογράψω χωρίς καμία επιφύλαξη το παραπάνω απόσπασμα του άρθρου του. Θυμίζοντάς του, μάλιστα, πως στον ελαιοκομικό κλάδο τουλάχιστον, υπάρχει το κατάλληλο «εργαλείο». Το οποίο δεν είναι άλλο από τους 57 επιστήμονες που συγκροτούν την «Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας, 4Ε», από την οποία άλλωστε προέκυψε το 2017 και η «Εγκυκλοπαίδεια Ελαιοκομίας» 678 σελίδων, έκδοσης της Άξιον Εκδοτικής και της ΓΑΙΑ Επιχειρείν.

Φυσικά και δεν ισχυρίζομαι ότι το εν λόγω βιβλίο και η επιστημονική εταιρία 4Ε είναι-είμαστε «τα καλύτερα και πιο φωτισμένα μυαλά». Αποδεδειγμένα, όμως, αποτελεί-αποτελούμε τη μόνη συγκροτημένη επιστημονική οντότητα στον συγκεκριμένο τομέα, ανεξάρτητα εάν πληρούμε τις προδιαγραφές που έχει στο μυαλό του ο φίλτατος Γιάννης.

Άρα, ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρό και ανοικτός δρόμος συνεργασίας για το καλό του ελαιοκομικού τομέα, εφόσον ο αγαπητός Γιάννης αναθεωρήσει τη στάση αποσιώπησης που τηρεί εδώ και δύο χρόνια και αφιερώσει επιτέλους έναν ελάχιστο έστω χώρο στα μέσα ενημέρωσης, που κατέχει και διευθύνει, για την ύπαρξη και τις δραστηριότητες της 4Ε, ώστε να καταστεί συνεπής λόγων και πράξεων.

Και πιστεύω ακράδαντα πως αυτό θα γίνει, εάν κρίνω από την έντονη διάθεση αυτοκριτικής – για να μην πω στροφή 180ο μοιρών – που περιέχει το συγκεκριμένο άρθρο του, καθώς ο ίδιος επισημαίνει πως «…με τους Κοντούς, τους Γιαννακάκηδες, τους Σατολιάδες και τους Κουτσουπιάδες, δεν γίνεται δουλειά».

Μάλιστα θα έλεγα πως καθίσταται και προφητικός όταν υπογραμμίζει  πως «..τώρα, όλα δείχνουν ότι η ισορροπία χάλασε και το παιχνίδι δεν μπορεί να ξαναστηθεί με την ίδια σημαδεμένη τράπουλα», παρότι προσωπικά δεν γνωρίζω ποια ήταν αυτή η συγκεκριμένη ισορροπία και ποιο ήταν το παιγνίδι, το οποίο μάλιστα όπως μας διαβεβαιώνει ο κ. Πανάγος γινόταν με σημαδεμένη (!!) τράπουλα. Απομένει στον ίδιο, προς χάριν των αναγνωστών του, να γίνει πιο συγκεκριμένος στο άμεσο μέλλον, ώστε να διαφωτιστούμε όλοι μας.

Και κάτι τελευταίο. Ο τίτλος του άρθρου «κατοχυρώνεται» από τον αγαπητό Γιάννη στον ΜάλκολμΧ. Μια κατά τα άλλα αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, του οποίου οι ιδέες και η δράση μπορούν να συνοψιστούν στο δίπολο : καλοί οι μαύροι-ισλαμιστές, αρκεί να είναι ζωντανοί, καλοί οι λευκοί-χριστιανοί, αρκεί να είναι νεκροί ! Πάντως, ανάλογη ρήση («το μέλλον δεν το προβλέπεις, το σχεδιάζεις») έχει ειπωθεί από τον Σουηδό επιχειρηματία Γιέραν Κάρστεντ, ιδρυτή του ΙΚΕΑ.

Έχοντας υποστεί τόσες εκπλήξεις μέχρι σήμερα, κι επειδή δηλώνω απαισιόδοξος, θα κλείσω με ένα γνωμικό του Αμερικανού δημοσιογράφου George Will:

“Το ωραίο με την απαισιοδοξία είναι ότι είτε αποδεικνύεται ότι είχες δίκιο είτε συμβαίνει να δοκιμάζεις μια ευχάριστη έκπληξη.”

Ίδωμεν…

——-

Για όσους δεν μπόρεσαν τα διαβάσουν το εν λόγω άρθρο, το παραθέτω αυτούσιο :

“Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που το προετοιμάζουν

Γιάννης Πανάγος

Agronews

Υπάρχει λόγος

Έχω γινει κάτι παραπάνω, επικριτικός και καυστικός αυτές τις µέρες, γιατί πιστεύω βαθιά µέσα µου ότι η κρίση γεννά ευκαιρίες. Και ήταν πραγµατικά ευκαιρία, αυτή τη φορά, να αξιοποιηθεί κατάλληλα το περιβάλλον για τον επαναπροσδιορισµό του ρόλου των αγροτών για την επανεκκίνηση της αγροτικής οικονοµίας στη χώρα µας.

Υπάρχει χώρος

Πρωτον γιατί αναδεικνύεται η συµβολή τους στη διατροφική επάρκεια και δεύτερον, γιατί, το πιο χαλαρό πλαίσιο λειτουργίας των ευρωπαϊκών κανόνων, δίνει στη χώρα µας κάποιες δυνατότητες να διορθώσει πράγµατα τα οποία έχουν ξεκινήσει στραβά και µε τον καιρό έχουν κακοφορµίσει.

Οι καλύτεροι

τι χρειαζεται για να γίνει αυτό; Πρώτα απ’ όλα αγαθές προθέσεις και ξεκάθαρη πολιτική βούληση. Ακολούθως, αυτό που έγινε και µε την αντιµετώπιση του κορωνοϊού! Να κληθούν οι καλύτεροι, επιστήµονες κατά βάση και να αφεθούν ελεύθεροι να κάνουν τη δουλειά τους. Έχω την εντύπωση ότι οι άνθρωποι αυτοί υπάρχουν. Υπάρχουν στο χώρο της επιστηµονικής κοινότητας φωτεινά µυαλά και καταρτισµένοι τεχνοκράτες που είναι σε θέση να µετρήσουν τις δυνατότητες της ελληνικής γεωργίας και να προτείνουν τεκµηριωµένα εναλλακτικούς δρόµους για µια ελπιδοφόρα επανεκκίνηση. Εδώ, όχι στο Hollywood!

Χωρίς εµένα

Με τους κοντουσ, τους Γιαννακάκηδες, τους Σατολιάδες και τους Κουτσουπιάδες δεν γίνεται δουλειά! Για να προλάβω παρεξηγήσεις, αναφέροµαι στον κοινό σχεδιασµό της επόµενης µέρας και όχι στη διαχείριση της πεζής καθηµερινότητας. Μπορεί οι παραπάνω, γι’ αυτό που κάνουν στον τόπο τους και στην οργάνωσή τους, να είναι οι καλύτεροι. Αυτό που χρειάζεται ο τόπος τώρα και ο χώρος σήµερα, είναι ένα αξιόπιστο στρατηγικό σχέδιο. Επιστηµονικά τεκµηριωµένο, πρακτικά εφαρµόσιµο και οικονοµικά αποτελεσµατικό. Ιδέες µπορούν να καταθέσουν οι πάντες! Προτάσεις θα κάνουν οι επιστήµονες! Τις αποφάσεις θα τις πάρει η υπεύθυνη πολιτική ηγεσία!

Εκτός ισορροπίας

θα µου πείτε γιατί αυτό δεν έγινε µέχρι τώρα; Πρώτον γιατί υπήρχαν κάποια αποθέµατα. Και δεύτερον γιατί κανείς δεν ήθελε να διαταράξει την λεπτή ισορροπία γύρω από το σύστηµα εξουσίας το οποίο έκαστος υπηρετούσε. Τώρα, όλα δείχνουν ότι η ισορροπία χάλασε και το παιχνίδι δεν µπορεί να ξαναστηθεί µε την ίδια σηµαδεµένη τράπουλα!

Ο πρωτογενής

Το ίδιο και τα… αποθέµατα. Λιγοστεύουν επικίνδυνα! Και δεν αναφέροµαι φυσικά στα αποθέµατα τροφίµων στα super market. Μιλάω για τα πραγµατικά αναπτυξιακά αποθέµατα. Αν το παιχνίδι της οικονοµίας είναι, όπως λένε, ανάγκη να αρχίσει ξανά από την αρχή, τότε ο πρωτογενής τοµέας εκ της φύσεώς του µετέχει πρώτος!”