Διαγωνισμός ποιότητας στην Τυνησία και μια παλιά ελληνική ιστορία

0

Ένας εθνικός, μη κερδοσκοπικός, και σωστός διαγωνισμός γευσιγνωσίας για την ανάδειξη του καλύτερου τυνησιακού εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου θα διεξαχθεί φέτος, για 3η χρονιά και η προθεσμία συμμετοχής λήγει στις 30/01/2020. Στον διαγωνισμό θα λάβουν μέρος μεμονωμένοι παραγωγοί, συνεταιριστές και επιχειρήσεις τυποποίησης.

Ο διαγωνισμός γευσιγνωσίας διοργανώνεται από το Office Nationale d’ Huile (ONH), το Εθνικό Γραφείο Ελαιολάδου της Τυνησίας (*) και τελεί υπό την αιγίδα και τη συνεργασία του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας (COI).

Η είδηση αυτή μου θύμισε μια αποτυχημένη μου προσπάθεια πριν 20 χρόνια.

Πριν από 20 χρόνια προσπάθησα να πείσω τους άμεσα ενδιαφερόμενους να οργανωθεί ένας εθνικός, σοβαρός διαγωνισμός γευσιγνωσίας ελαιολάδου. Σημείωση: Αυτό που πρότεινα δεν ήταν άλλο από μια αντιγραφή / προσαρμογή στα ελληνικά δεδομένα του διαγωνισμού Mario Solinas του COI, που εκείνη την χρονιά ξεκίνησε και μάλιστα η ΕΑΣ Σητείας – επί αείμνηστου Μανόλη Βακόντιου – κατέκτησε το πρώτο χρυσό βραβείο. Θρίαμβο που επανέλαβε και την επόμενη χρονιά, ενώ σιγά-σιγά τα ελληνικά βραβεία περιορίστηκαν έως ότου εξαφανίστηκαν τελείως και στο Mario Solinas επικρατούν πια Ισπανοί, Πορτογάλοι, Ιταλοί, Κροάτες κ.ο.κ.

Βρήκα λοιπόν στο αρχείο μου την παλιά εκείνη πρόταση του 2000, που συνεχίζω να πιστεύω πόσο πολύ επίκαιρη είναι και πόσο θα τη χρειαζόμαστε να υπήρχε ένας επίσημος, ελληνικός, μη – κερδοσκοπικός διαγωνισμός ποιότητας.

Δυστυχώς, τότε, συνάντησα αδιαφορία και απέτυχα. Το αποτέλεσμα είναι ότι στη θέση του επίσημου εθνικού διαγωνισμού ξεπήδησαν τα επόμενα χρόνια διάφοροι μεμονωμένοι κερδοσκοπικού χαρακτήρα διαγωνισμοί, οι οποίοι μάλιστα πέραν των όποιων ελεγχόμενων διαδικασιών  που ακολουθούν, de facto υπονομεύουν τις ελληνικές ποικιλίες και τα ελληνικά ελαιόλαδα, καθώς πολλοί κριτές είναι αλλοδαποί – ανεξαρτήτως των ικανοτήτων τους- οι οποίοι είναι μαθημένοι και προβάλλουν τις ξένες ποικιλίες. Μάλιστα, μπορεί οι διοργανωτές να είναι τόσο πολύ μη σχετικοί με το αντικείμενο αλλά αποφασισμένοι να μαζέψουν όσο περισσότερες συμμετοχές γίνεται, ώστε δέχονται σαν “ελαιόλαδα” προϊόντα (“αρτύματα”), που εμπεριέχουν διάφορα πρόσθετα (βότανα κ.λπ.). Μια άλλη παρενέργεια αποτελεί η  φυγή πολλών Ελλήνων νέων παραγωγών/ επιχειρηματιών, που θαμπώνονται από ξένους διαγωνισμούς, οι οποίοι μοιράζουν 100άδες βραβεία και υπόσχονται πολύ glamour, πωλήσεις και εξαγωγές. Τουλάχιστον, μακάρι να επιτύγχαναν τον στόχο τους…

…….

(*) To ONH (για περισσότερες λεπτομέρειες διαβάστε την Εγκυκλοπαίδεια Ελαιοκομίας, σελ. 619) είναι ο φορέας που συντονίζει την παραγωγική, εμπορική και επιστημονική ανάπτυξη της τυνησιακής ελαιοκομίας με τα γνωστά, λαμπρά επιτεύγματα των τελευταίων ετών. Πρόκειται για μια οργάνωση ανάλογη με το Συμβούλιο Ελαιοκομικής Πολιτικής (ΣΕΠ), που έχει προτείνει η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε), αν και το ΣΕΠ περιορίζεται σε θέματα επεξεργασίας και χάραξης ελαιοκομικής πολιτικής, χωρίς να παρεμβαίνει στην αγορά, όπως εν μέρει κάνει το ΟΝΗ. Άλλωστε, η νομοθεσία της ΕΕ απαγορεύει αυτού του είδους τις άμεσες παρεμβάσεις στην αγορά.