Ο εμφύλιος πόλεμος στις Καλαμών

0

Πριν από 8 χρόνια έγραφα για τον “ενδοελληνικό πόλεμο από τον οποίο η ελληνική ελιά Καλαμάτας θα βγεί χαμένη”, βλέπε Το αυγό του Κολόμβου”, και δυστυχώς επιβεβαιώθηκα πλήρως. Σήμερα αναδημοσιεύουμε από το 92° τεύχος του Ελιά & Ελαιόλαδο αποσπάσματα από το άρθρο “Οικονομία – Αγορά, Αβεβαιότητες”. Το άρθρο γράφτηκε λίγες μόνο ημέρες πριν από την ανακοίνωση της ΔΟΕΠΕΛ, η οποία με τη σειρά της προκάλεσε την ανακοίνωση Βορίδη και επακολούθησε η ανακοίνωση των Μεσσήνιων.

——–

Από το τεύχος 92 (οι υπογραμμίσεις είναι σημερινές λόγω των εξελίξεων) αντιγράφω:

Η επιτραπέζια ελιά

Από τις τρεις βασικές ποικιλίες η κονσερβολιά (Αμφίσσης), παρά τις πιέσεις λόγω του κορωνοϊού, ανθίσταται στα επίπεδα 2,0-2,10€/κιλό τα 110 τεμάχια και 1,20-1,30 € τα 200 τεμάχια. Ανάλογη πορεία ακολουθεί και η Χαλκιδικής.

Τα προβλήματα εντοπίζονται κυρίως στην Καλαμών. Οι τιμές για τα 200 τεμάχια πιέζονται να υποχωρήσουν κάτω από το ένα ευρώ/κιλό, ενώ τα παλιά αποθέματα προσπαθούν οι παραγωγοί να τα ξεφορτωθούν όσο όσο, ακόμα και με «ανοιχτές πωλήσεις», ώστε να ελευθερωθούν οι κάδες και να αποκτήσουν οι ίδιοι κάποια ρευστότητα.

Αν η σοβαρή ελληνική βιομηχανία, που θέλει να παραμείνει ζωντανή η εγχώρια παραγωγή, μπορέσει να συμφωνήσει με τους παραγωγούς σε μια τιμή 1,40-1,60/κιλό, ώστε να καλύπτει το κόστος και να είναι διεθνώς ανταγωνιστική, τότε τα καλαμών έχουν μέλλον. Διαφορετικά θα ξαναδούμε το φάντασμα του (Τουρκο-Αιγύπτιου) Ιμπραήμ Πασά στους ελληνικούς ελαιώνες, (προσέξτε τις ιστορικές αναλογίες και συμπτώσεις).Το 1824 η εμφύλια διαμάχη έδωσε τη δυνατότητα στον Ιμπραήμ να αποβιβαστεί στην Πελοπόννησο καίγοντας και καταστρέφοντας ακόμη και τις ελιές για να κάμψει το φρόνημα και να στερήσει τους οικονομικούς πόρους στους Έλληνες. Ο Κολοκοτρώνης φυλακή, Κωλέττης και Κουντουριώτης τρώγονταν μεταξύ τους, το Μεσολόγγι είχε πέσει κι ευτυχώς που επενέβη η Ευρώπη –ναυμαχία του Ναυαρίνου– να σώσει την κατάσταση. Όχι, ΠΟΠ και ΠΓΕ τότε δεν υπήρχαν…

Για το ΠΟΠ/ΠΓΕ την άποψή μου την ξέρετε. Την έγραψα για τελευταία φορά στο Olivenews.gr, «ΠΟΠ/ΠΓΕ Καλαμάτας/Καλαμών: Αυλαία» (15.5.2020), και δεν βλέπω το λόγο να επανέλθω με πολλές αναλύσεις. Αμφιβάλλω αν ακόμη και τώρα, στο και 5’, μπορεί να επιτευχθεί η απαραίτητη εθνική συνεννόηση. Θέλει πράγματι η ΠΕΜΕΤΕ το πανελλαδικό ΠΓΕ; Μπορούν οι παραγωγοί να συνεννοηθούν μεταξύ τους, να πάψει η διαίρεση; Ας κάνουν μια συνάντηση οι πραγματικοί παραγωγοί από όλη την Ελλάδα σε κάποιο ουδέτερο έδαφος –π.χ. στο Λουτράκι!!!– μήπως και αποκτήσουν ενιαία φωνή. Κι ας πάψουν κάποιοι επιστήμονες-μελετητές να περιπλέκουν τα πράγματα προετοιμάζοντας το ΠΟΠ σε μια περιοχή και το ΠΓΕ σε μια άλλη περιοχή της Ελλάδας. Η Τοσκάνη το ελαιόλαδό της, όπως και η Ισπανία όλη τη Χαέν (500.000 τόνοι), αλλά και τις ελιές Manzanilla και Gordal, όλοι τους, ως ΠΓΕ τα έχουν πιστοποιήσει.

———————

Για λόγους δεοντολογίας να πούμε ότι το “πιγκ – πογκ” συνεχίζεται με νέα παρέμβαση της ΔΟΕΠΕΛ, η οποία απαντά (;) στους Μεσσήνιους με μια ανακοίνωση αρμοδιότητας μάλλον Γιάννας Αγγελοπούλου, επιτροπής 200 ετών για το 1821 και ιστορικής ανάλυσης της τότε εμφύλιας διαμάχης. Γιατί, πως αλλιώς να θεωρηθεί η πρό(σ)κληση των ΔΟΕΠΕΛ/ΠΕΜΕΤΕ, είμαστε εδώ στην Αγίου Κωνσταντίνου κι ελάτε να γίνετε μέλη, χωρίς κουβέντα για “την ταμπακιέρα”, δηλαδή το ΠΟΠ Καλαμάτα, τις τιμές κ.λπ. Τα προβλήματα που έχουν τεθεί είναι ελαϊκής πολιτικής και όχι αριθμητικής, κάνοντας μάλιστα διαίρεση αντί για πολλαπλασιασμό…