Ένα ανοικτό συνέδριο για την ποιότητα και εμπορία ελιάς & ελαιολάδου.

Οι διαφορετικές απόψεις, ακόμη και τα αντιτιθέμενα επιχειρηματικά συμφέροντα, επί δύο ημέρες συνυπήρξαν όχι μόνο στην ίδια αίθουσα αλλά και στο ίδιο στρογγυλό τραπέζι με κριτή το ακροατήριο.

0

Συνέδριο υπό τον τίτλο “Η νέα στρατηγική ποιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η προοπτική του ελληνικού ελαιολάδου” διοργάνωσε η Άξιον Εκδοτική και το Ελιά & Ελαιόλαδο, στις 22-23 Σεπτεμβρίου 2001, με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Υπουργείου Γεωργίας και χορηγό επικοινωνίας το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Οι εργασίες του Συνεδρίου εστίασαν στην ποιότητα και την εμπορία του ελαιολάδου.

 

 

Οι χορηγοί:

 

Συμμετείχαν ως ομιλητές: Ανδρέας Κόρακας (Γεν. Γραμματέας Υπ. Γεωργίας), J.M. Gazagnes (Διευθυντής Υπηρεσίας Ελαιολάδου Ευρωπαϊκής Επιτροπής), Κωστής Χατζηδάκης (Ευρωβουλευτής), Enrico Lupi (Πρόεδρος Ομοσπονδίας Ευρωμεσογειακών Ελαιοπαραγωγών Πόλεων), Ευάγγελος Διβάρης (Στέλεχος της υπηρεσίας ελαιολάδου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής), Γεώργιος Ντούτσιας (Αναπλ. Γεν. Διευθυντής Ελαιουργικής), Νέλος Γεωργούδης (Πρόεδρος ΠΕΜΕΤΕ), Μανόλης Γαβαλάς (Πρόεδρος Ελαιουργικής), Γρηγόρης Αντωνιάδης (ΕΛΑΙΣ Α.Ε, Πρόεδρος ΣΕΒΙΤΕΛ), Νίκος Ψυλλάκης (Γεωπόνος, δ/ντής Ινστ. Υποτρ. και Ελαίας Χανίων), Παναγής Μπενετάτος (Πρόεδρος ΟΠΕ), Μαρία Τσιμίδου (Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Χημείας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσ/κης), Αριστείδης  Κουτσαυτάκης (Ερευνητής ΕΘΙΑΓΕ-Ινστ. Ελιάς Χανίων), Παναγιώτης Βασιλόπουλος (Διευθύνων Σύμβουλος AGROCERT), Γιώργος Ανωμερίτης (Υπουργός Γεωργίας), Ευάγγελος Μπασιάκος (Εκπρόσωπος Αξιωματικής Αντιπολίτευσης), Γ. Αποστολίδης (Πρόεδρος ΑΓΡΟΕΞΑΓΩΓΩΝ), Δημήτριος Μπόσκου (Καθηγητής Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης), Αντωνία Τριχοπούλου (καθ. σχολής Υγείας), Μαρία Λαζαράκη και Έφη Χριστοπούλου ( Χημικά Εργαστήρια Υπ. Ανάπτυξης), Βασίλης Τζαμτζής (Γενικό Χημείο του Κράτους), Γιάννης Μπάστας (ΕΛΑΙΣ Α.Ε), Κώστας Βαννός (Χημικός, Εργαστήρια OLITECN), Boubaker Thabet (Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας – IOC), J.V. Gomez Moya (Διευθυντής ASOLIVA), Μάκης Ν. Φωκάς (Διευθυντής Υπηρ. Διατροφής του ΑΘΗΝΑ 2004), Μανόλης Βακόντιος (Πρόεδρος ΕΑΣ Σητείας), Άρης Κεφαλογιάννης (ΓΑΙΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΑΒΕΕ).

Ορισμένοι από τους ομιλητές:

Γιώργος Ανωμερίτης, υπουργός Γεωργίας (ΠΑΣΟΚ)

Ευάγγελος Μπασιάκος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΝΔ

Ο εκλιπών, Αντρέας Κόρακας, Γεν. Γραμμ. του Υπουργείου Γεωργίας

Ο εκλιπών  J.M. Gazagnes, Επικεφαλής της Υπηρεσίας Ελαιολάδου της Ευρ. Επιτροπής

Κωστής Χατζηδάκης, ευρωβουλευτής (ΝΔ)

Enrico Lupi (Πρόεδρος Ομοσπονδίας Ευρωμεσογειακών Ελαιοπαραγωγών Πόλεων)

Γιώργος Αποστολίδης, πρόεδρος ΑΓΡΟΕΞΑΓΩΓΩΝ

Ευάγγελος Διβάρης, Υπηρεσία Ελαιολάδου της Ευρ. Επιτροπής

 

Έφη Χριστοπούλου, χημικός, γευσιγνώστρια στα Χημικά Εργαστήρια του Υπ. Εμπορίου

Γιάννης Μπάστας (ΕΛΑΙΣ Α.Ε),

Μαρία Τσιμίδου, χημικός, αν. καθηγήτρια στο ΑΠΘ

Ο εκλιπών Κώστας Βαννός, χημικός, ιδρυτής της OLITECN

Αριστείδης Κουτσαυτάκης, ΕΘΙΑΓΕ Χανίων, εμπειρογνώμονας ελαιουργικών μηχανημάτων

Παναγιώτης Βασιλόπουλος (AGROCERT)

Γιώργος Ντούτσιας, Γεν. Δ/ντής της ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗΣ

Boubaker Thabet (Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας – IOC)

Ο εκλιπών J.V. Gomez Moya (Διευθυντής ASOLIVA)

Νέλος Γεωργούδης, πρόεδρος της ΠΕΜΕΤΕ

Μάκης Ν. Φωκάς (Διευθυντής Υπηρ. Διατροφής του ΑΘΗΝΑ 2004),

Ο εκλιπών Μανόλης Γαβαλάς, πρόεδρος της ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗΣ

Άρης Κεφαλογιάννης, ιδρυτής και  CEO της ΓΑΙΑ Τρόφιμα

Γρηγόρης Αντωνιάδης, (ΕΛΑΙΣ Α.Ε, Πρόεδρος ΣΕΒΙΤΕΛ)

Επικαιρότητα συνεδρίων αυτές τις μέρες και ομολογώ ότι με πιάνει μια μελαγχολία συγκρίνοντας το σήμερα με το χθες. Όχι μόνο γιατί ο κόσμος της ελαιοκομίας μας είναι σήμερα πολύ πιο φτωχός από το κενό που άφησαν όσοι δεν ζουν πια ανάμεσά μας ή αποσύρθηκαν επαγγελματικά, αλλά και γιατί κάτι έχει αλλάξει στην ατμόσφαιρα που έχει γίνει τοξική, και δεν εννοώ το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής. Αν προσέξατε παραπάνω τις φωτογραφίες θα είδατε πολλά χαμογελαστά πρόσωπα, δείγμα του καλού κλίματος που επικράτησε τις δύο ημέρες του συνεδρίου.

Μετά από τόσα χρόνια κρατάω στη μνήμη μου αυτά τα δύο διήμερα που συμπύκνωναν τις βασικές μου κατευθύνσεις αυτών των 40 ετών: Επιστημονική γνώση, ανοιχτός δημοκρατικός διάλογος, ενότητα όλων των φορέων ιδιωτικών/συνεταιριστικών/κρατικών, εξωστρέφεια προς άλλες χώρες.

Το πρώτο, όπως και το  δεύτερο διεθνές συνέδριο του Ελιά & Ελαιόλαδο ήταν ανοικτά, αποτέλεσαν βήματα ελεύθερης ανταλλαγής απόψεων, η διαφωνία ήταν ευπρόσδεκτη θεωρώντας το διάλογο πηγή περαιτέρω δημιουργικής σκέψης και επιστημονικής γνώσης. Δεν ήταν μονόλογοι ομιλητών αλλά διαρκείς διάλογοι μεταξύ των συμμετεχόντων στα θεματικά οργανωμένα στρογγυλά τραπέζια. Οι διαφορετικές απόψεις, ακόμη και τα αντιτιθέμενα επιχειρηματικά συμφέροντα, επί δύο ημέρες συνυπήρξαν όχι μόνο στην ίδια αίθουσα αλλά και στο ίδιο στρογγυλό τραπέζι με κριτή το ακροατήριο. Δεν υπήρξαν αποκλεισμοί “μη αρεστών” προσώπων και αυτό συνέτεινε στην αξιοκρατία, στον πλουραλισμό και στην επιτυχία, τελικά, του συνεδρίου, που άφησε ένα θετικό “αποτύπωμα”.

Προσωπικά, αυτή την (προσωρινή) επιτυχία την πλήρωσα πολύ ακριβά. Το διαπίστωσα λίγο αργότερα όταν με την ίδρυση της Διεπαγγελματικής (φαίνεται και στο κάτω μέρος του εξωφύλλου του περιοδικού) “έφαγα μια μεγαλοπρεπή σφαλιάρα” μαθαίνοντας από πρόσωπο που κινούσε τα νήματα πως “δυο γάιδαροι μαλώναμε σε ξένο αχυρώνα” (ο ένας ήμουν εγώ). Έτσι γρήγορα είδα γύρω μου ένα τείχος αποκλεισμού. Μέχρι και ένα -βραχύβιο- ανταγωνιστικό περιοδικό προσπάθησαν να στήσουν. Άλλωστε όσοι γνωρίζουν και θυμούνται πρόσωπα και πράγματα, εύκολα θα διαπιστώσουν εκτός από τις σημαντικές παρουσίες στο συνέδριο και κάποιες ηχηρές, με νόημα απουσίες. Χαρακτηριστικά, είχα επισκεφθεί κάποιον “ισχυρό άνδρα” της εποχής εκείνης στο γραφείο του για να τον προσκαλέσω να μιλήσει στο συνέδριο αμέσως μετά τον υπουργό κι εκείνος αρνήθηκε με το αλαζονικό “εγώ είμαι πάνω από τον υπουργό Γεωργίας”.

Μετά είκοσι έτη, η Διεπαγγελματική (ΕΔΟΕΕ) έχει διαλυθεί κακήν κακώς, αφού όμως “απορρόφησε” αρκετά εκατομμύρια των ΟΕΦ και προγραμμάτων προώθησης. Το ελληνικό λάδι βρίσκεται σε σαφώς χειρότερη μοίρα και όλοι οι αντικειμενικοί δείκτες επιδεινώνονται. Η ελληνική επιτραπέζια ελιά δείχνει να περνάει περίοδο ευφορίας, η οποία μακάρι να συνεχιστεί και να ενισχυθεί αλλά φοβάμαι βλέποντας κάποια σημάδια πως κάποιοι “πριονίζουν το κλαδί” που όλοι κάθονται και μακάρι να διαψευστώ.

Το χειρότερο κατά τη γνώμη μου είναι πως λείπουν οι ευκαιρίες, οι “χώροι” ισότιμου ανοιχτού διαλόγου και αντί για ένα κλίμα συνεργασίας και δημιουργικού συναγωνισμού επικρατεί η εχθροπάθεια, ο αποκλεισμός της διαφορετικής άποψης.

Ανοίξτε τα παράθυρα να μπει φως και καθαρός αέρας, πνιγήκαμε.