Κυριακή, 16 Ιουνίου, 2024

Υπερήφανοι για τις μεγάλες επιτυχίες και τον αθλητικό πολιτισμό

είχαμε και κάποια δείγματα "αθλητικού πολιτισμού", που αξίζει να χρησιμεύσουν σαν γενικότερα παραδείγματα

Πόσοι άραγε συνειδητοποιούν το μέγεθος της προσφοράς του Ισπανού, Βάσκου πιο σωστά, Χοσέ Λουΐς Μεντιλίμπαρ; Πήρε μια ομάδα που παράπαιε και σε λίγους μήνες τη μεταμόρφωσε σε πρωταθλήτρια Ευρώπης, τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο που κερδίζει στην ιστορία του το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Μοιράστηκαν έτσι οι τίτλοι, ο ΠΑΟΚ το πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός το κύπελλο, έστω και μπροστά στην ντροπή των άδειων εξεδρών του Πανθεσσαλικού, ο Ολυμπιακός Ευρώπη, και μόνο η ΑΕΚ έμεινε με άδεια χέρια ελπίζοντας για του χρόνου. Αν προσθέσουμε και τον θρίαμβο του Παναθηναϊκού επί της Ρεάλ Μαδρίτης στο μπάσκετ κατακτώντας το 7ο ευρωπαϊκό στην ιστορία του, τότε κλείνει μια υπέροχη χρονιά για τον “ελληνικό” αθλητισμό.

Τα εισαγωγικά  αναφέρονται στην αναπόφευκτη διεθνοποίηση μετά τον “νόμο Μπόσμαν”. Πολύ μακριά από τον ιστορικό Ολυμπιακό της “χρυσής” εποχής του Ποδηλατοδρόμιου, πριν ακόμη από το “Γεώργιος Καραϊσκάκης”, όταν πρωταγωνιστούσε ο Ηλίας Ρωσίδης, μην ξεχνώντας την ΑΕΚ του Μίμη Παπαϊωάννου, τον ΠΑΟΚ της κορυφαίας τριπλέτας ever των Κούδα, Σαράφη, Τερζανίδη, τον Παναθηναϊκό του Τάκη Λουκανίδη, και όλη τη μακρά σειρά από ποδοσφαιρικά αστέρια που έλαμψαν στον Εθνικό Πειραιά, στον Πανιώνιο, στον Άρη και στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, αλλά και στη Δόξα Δράμας, στη Λάρισα και σε όλες τις ομάδες που κατά καιρούς ανέδειξε η ελληνική επαρχία. Λίγο πολύ αυτά είναι γνωστά, με αρκετή μελαγχολία αλλά η ζωή συνεχίζεται.

Ο λόγος που σήμερα “σκαλίζω” τα αθλητικά είναι ότι θέλω να επισημάνω όχι μόνο τις επιτυχίες που μας έκαναν υπερήφανους -και μας τους Πειραιώτες δικαιολογημένα λιγάκι παραπάνω- αλλά γιατί είχαμε και κάποια δείγματα “αθλητικού πολιτισμού”, που αξίζει να χρησιμεύσουν σαν γενικότερα παραδείγματα.

Τι είδαμε λοιπόν και τι ακούσαμε;

– Χτες, σε ένα πολύ ωραίο σύγχρονο γήπεδο, την “Αγιά Σοφιά” όχι μόνο μέσα στον αγωνιστικό χώρο αλλά και στις εξέδρες, είδαμε να ξεχειλίζει το πάθος αλλά σε κόσμια επίπεδα, με καθαρό παιχνίδι χωρίς αντιαθλητικά φάουλ και τους φιλάθλους να ενισχύουν εμψυχώνοντας τους παίκτες των ομάδων τους. Κάποια μεμονωμένα περιστατικά βανδαλισμών αποτελούν τις εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα σε μια κοινωνία που η βία έχει εισχωρήσει ακόμη και στις σχολικές ηλικίες.

– Πριν λίγες μέρες όταν ο Μεντιλίμπαρ ρωτήθηκε για το μέγεθος της επιτυχίας του Ολυμπιακού να φτάσει στον τελικό της διοργάνωσης απάντησε: «Τις προάλλες μιλούσα με τον Αλμέιδα, προπονητή της ΑΕΚ, ο οποίος μου είπε, συγχαρητήρια για ό,τι έκανες για την ομάδα σου, και ακόμη περισσότερο για το ελληνικό ποδόσφαιρο»,

 – Παρά τη δικαιολογημένη πίκρα του από την συντριβή που μόλις είχε υποστεί, ο Ματέο, προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης, ιπποτικά είπε: «Είναι ώρα να δείξουμε τον χαρακτήρα της Ρεάλ, που είναι να συγχαίρει τον αντίπαλο όταν χάνει και να προχωρά μπροστά».

Να ευχηθώ κι άλλες επιτυχίες σε όλες τις ελληνικές ομάδες και τα ατομικά αγωνίσματα με την αγροτοδημοσιογραφία μας να κινείται σε ανάλογες επιδόσεις τηρώντας το δημοσιογραφικό «fair play». 

(φωτό: ο Μάρτον Μπούκοβι, ένας Ούγγρος προπονητής, που μεταμόρφωσε τον Ολυμπιακό τη δεκαετία ΄60)

Σχετικά άρθρα

Ακολουθήστε μας

5,044ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,570ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
119ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Ελιά & Ελαιόλαδο: Τεύχος 105

Πρόσφατα άρθρα

Επιλεγμένα