Κυριακή, 16 Ιουνίου, 2024

Στην ελαιοκαλλιέργεια εισέρχεται δυναμικά το Ουζμπεκιστάν

Περισσότερα από 100.000 δενδρύλλια ελαιόδεντρων προσαρμοσμένα στις εδαφοκλιματικές τους συνθήκες.

Το Ουζμπεκιστάν τα τελευταία χρόνια ακολουθεί μια οργανωμένη πολιτική εξωστρέφειας  το Ουζμπεκιστάν γίνεται μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας 

και τώρα είναι έτοιμο να ενταχθεί στις χώρες μαζικής κλίμακας ελαιοκαλλιέργειας και παραγωγής ελαιόλαδου. Περισσότερα από 100.000 δενδρύλλια ελιάς ειδικά προσαρμοσμένα στις τοπικές εδαφοκλιματικές συνθήκες  είναι έτοιμα προς φύτευση.

Οι προσπάθειες ξεκίνησαν το 2010 στην περιοχή Jambay της επαρχίας Samarkand, όπου δημιουργήθηκε εργαστήριο μικροκλωνικού πολλαπλασιασμού οπωροφόρων και καλλωπιστικών δέντρων με τη μέθοδο «In vitro». Το ερευνητικό κέντρο διαθέτει εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας και καλλιεργεί περισσότερα από 30 είδη οπωροφόρων δένδρων που προηγουμένως ήταν σπάνια στο Ουζμπεκιστάν. Ο επικεφαλής του εργαστηρίου, Ilyes Khaidarov, υποστηρίζει ότι διαθέτουν περισσότερα από 100.000 δενδρύλλια ελαιόδεντρων, τα οποία είναι προσαρμοσμένα στις τοπικές εδαφοκλιματικές συνθήκες.

Παραδοσιακά, οι ελιές ευδοκιμούν σε περιοχές με υγρό παράκτιο μικροκλίμα. Η εισαγωγή της ποικιλίας Orbikina από Ισπανούς, η οποία αντέχει σε θερμοκρασίες έως και -22 βαθμούς Κελσίου, επέτρεψε στους Ουζμπέκους παραγωγούς να δημιουργήσουν φυτείες ελιάς στην κοιλάδα της Φεργκάνα και στην περιοχή Surkhandarya.

Η πρώτη προσπάθεια του Ουζμπεκιστάν να ασχοληθεί με την καλλιέργεια της ελιάς χρονολογείται από το 2002, όταν φυτεύτηκαν τέσσερα δέντρα τα οποία εισήχθησαν από την Τουρκία στην υποτροπική ζώνη της περιοχής Surkhandarya. Η είσοδος των δέντρων στην παραγωγική φάση της καρποφορίας που είχε ξεκινήσει ομαλά, διακόπηκε το 2006 από το βαρύ χειμώνα του 2007/2008, καθώς οι επιπτώσεις ήταν καταστροφικές διότι ξηράθηκαν όλα τα ελαιόδέντρα. Η καταστροφική συνέπεια αυτών των κλιματικών συνθηκών αποτέλεσε την ανάγκη εύρεσης ποικιλίας που να δύναται να ανταπεξέλθει σε τέτοια φαινόμενα και αναπτύχθηκε η ποικιλία «ελιά Ουζμπεκιστάν», η οποία αντέχει σε θερμοκρασίες που αγγίζουν τους -20 έως -22 βαθμούς Κελσίου.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η ελιά αυτή αποτελεί το ιδανικό δέντρο για το Ουζμπεκιστάν, δεδομένης της ανθεκτικότητάς της και των ελάχιστων απαιτήσεων σε έδαφος και υγρασία. Σύμφωνα με τον Khaidarov, οι ελιές δύναται να αναπτυχθούν τόσο σε βραχώδη όσο και σε αλατούχα εδάφη, γεγονός που τις καθιστά κατάλληλες για διάφορες περιοχές της χώρας. Η πυκνότητα φύτευσης είναι περίπου 800 δενδρύλλια ανά εκτάριο (1εκτάριο =10 στρέμματα), και η απόδοση τους σε ελαιόκαρπο κυμαίνεται στον έναν τόνο και 300 λίτρα ελαιόλαδο μέχρι και το τρίτο έτος. Με την πάροδο του χρόνου, οι αποδόσεις αναμένεται να αυξηθούν και συγκεκριμένα να τριπλασιαστούν ή/και τετραπλασιαστούν. Υπάρχουν σχέδια για την καλλιέργεια ελιών σε περισσότερα από 500 εκτάρια σε όλο το Ουζμπεκιστάν.

Πηγή: daryo.uz

Σχετικά άρθρα

Ακολουθήστε μας

5,044ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,570ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
119ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
Ελιά & Ελαιόλαδο: Τεύχος 105

Πρόσφατα άρθρα

Επιλεγμένα