To αυγό του Κολόμβου

Το θέμα της επιτραπέζιας ελιάς Καλαμάτας έχει διχάσει την ελαιοκομική Ελλάδα και έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Για την επέκταση των σημερινών γεωγραφικών ορίων, που την κατοχυρώνουν ως ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) σε μια μικρή περιοχή και ποσότητα (την παραγωγή της Μεσσηνίας) συμφωνούν όλοι. Οι μεγάλες διαφωνίες όμως αφορούν στα όρια της επέκτασης.

ΤΑ ΔΥΟ «ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ»

Το ένα «στρατόπεδο» υποστηρίζει να συμπεριληφθούν η Μεσσηνία, η Λακωνία, η νότια Ηλεία και μέρος της Αρκαδίας (Άστρος Κυνουρίας). Με την άποψη αυτή συντάσσονται η δικαιούχος του ΠΟΠ ΕΑΣ Μεσσηνίας, η ΕΔΟΕΕ και φυσικά οι περιοχές που θα ενταχθούν.

Το δεύτερο «στρατόπεδο» υποστηρίζει την περαιτέρω επέκταση ώστε να συμπεριληφθούν όχι μόνο οι παραπάνω περιοχές αλλά (σχεδόν) όλες όσες παράγουν, δηλαδή η Αιτωλοακαρνανία, η Φθιώτιδα (Λιβανάτες). Στόχος είναι να κατοχυρωθεί ένα «εθνικό ΠΟΠ» που θα καλύπτει σχεδόν το 100% της παραγωγής έναντι του 40% περίπου που καλύπτει η Μεσσηνία με τις όμορες περιοχές της. Πρόκειται για θέση με την οποία έχουν συνταχθεί η ΠΕΜΕΤΕ, η Ελαιουργική και φυσικά οι ωφελούμενες περιοχές.

Το ζήτημα έχει παρουσιαστεί εκτενώς από το www.olivenews.gr με τα ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Κώστα Κοντοθανάση: Μάχη για την επέκταση του ΠΟΠ ελιά Καλαμάτας, επέκταση ΠΟΠ ελιάς στις όμορες περιοχές, Λαμπρόπουλος για επέκταση ΠΟΠ ελιάς Καλαμάτας.

ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΚΟΛΟΜΒΟΥ

Το θέμα έχει περάσει από 40 κύματα τόσων Ε.Α.Σ., ΕΔΟΕΕ, ΠΕΜΕΤΕ, Ελαιουργικής, Υπουργείου, Πανεπιστημίου. Λύση δεν έχει βρεθεί και ήδη η Ε.Α.Σ. Μεσσηνίας, έχοντας αναθέσει το ζήτημα σε εταιρεία συμβούλων, ετοιμάζεται να υποβάλει το φάκελο για την επέκταση στις όμορες περιοχές. Και οι δυο πλευρές έχουν τα επιχειρήματά τους οδηγούμενες σε έναν «ενδοελληνικό πόλεμο» από τον οποίο η ελληνική ελιά Καλαμάτας θα βγει χαμένη.

Λύση όμως μάλλον υπάρχει και είναι τόσο απλή όσο το αυγό του Κολόμβου. Η επιτραπέζια ελιά Καλαμάτας μπορεί να διεκδικήσει τη γεωγραφική επέκταση σχεδόν στο σύνολο της εθνικής παραγωγής ως ΠΓΕ – Προστατευόμενη Γεωγραφική ένδειξη και όχι ως ΠΟΠ.

Αρκεί να δει κανείς τον κανονισμό (ΕΚ) 1898/2006. Σύμφωνα με το άρθρο 7, το κρίσιμο στοιχείο που διαφοροποιεί το ΠΓΕ από το ΠΟΠ και στο οποίο μπορεί να βασιστεί η κατοχύρωση ενός προϊόντος είναι η φήμη του. Πρόκειται για στοιχείο που πράγματι διαθέτει η ελληνική ελιά και πραγματικά την διαφοροποιεί χωρίς αμφιβολία από τις άλλες χώρες προέλευσης (Τουρκία, Αίγυπτο κ.λπ.). Θα πρέπει φυσικά όποιος αναλάβει τη σύνταξη του φακέλου να γνωρίζει το θέμα και να στρωθεί να δουλέψει…

Μάλιστα, το στοιχείο της φήμης είναι πολύ πιο δύσκολο να προσβληθεί με ενστάσεις άλλων ανταγωνιστικών χωρών, οι οποίες, αντίθετα, μπορούν να αμφισβητήσουν τα υπόλοιπα ποιοτικά κ.λπ. χαρακτηριστικά του «δεσμού» του προϊόντος με την περιοχή.
Τελευταίο θέμα που χρειάζεται διευκρίνιση είναι το τυχόν επιχείρημα ότι τα ΠΓΕ είναι «κατώτερα» από τα ΠΟΠ. Μέγα λάθος, γιατί τα ΠΟΠ/ΠΓΕ είναι εργαλείο μάρκετινγκ και τι πιο σημαντικό από την ιστορία και τη φήμη μιας περιοχής;

Ας κλείσουμε λέγοντας ότι και η Τοσκάνη ως ΠΓΕ είναι κατοχυρωμένη.

Πηγή: "Ελιά & Ελαιόλαδο", Τεύχος 81