Νίκος Προκοβάκης: μόνο στις όμορες περιοχές ΠΟΠ Καλαμάτας.

0

Ο πρόεδρος της ΕΑΣ Λακωνίας Νίκος Προβοκάκης εξηγεί γιατί διαφωνεί με την πρόταση του Βασίλη Ζαμπούνη στο Ελια & Ελαιόλαδο για πανελλαδική επέκταση των επιτραπέζιων ελιών ΠΓΕ Καλαμάτας. 

Αγαπητέ Βασίλη,
Με μεγάλη μου έκπληξη διάβασα το σχόλιό σου στη σελίδα 35 του τεύχους ΝΟ 81 του περιοδικού σου «Ελιά και Ελαιόλαδο».
Και τούτο γιατί, ότι φέρει την υπογραφή σου θεωρούσα και θεωρώ ότι αποτελεί προϊόν γνώσης και αντικειμενικής παράθεσης των πραγμάτων. Στο συγκεκριμένο, όμως, “κάτι ξέφυγε”.
Από τον τίτλο (Το αυγό του Κολόμβου) αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, ότι, προφανώς, πρόκειται για κάποιο σύνθετο και δισεπίλυτο θέμα που αναζητά λύση. Ένα θέμα που αφορά την επιτραπέζια ελιά Καλαμάτας και συγκεκριμένα την επέκταση του ΠΟΠ ΚΑΛΑΜΑΤΑ-KALAMATA, πέραν της Μεσσηνίας, όπως έχει καταχωριστεί από το 1993, στον όμορο Νομό της Λακωνίας, τη Νότια Ηλεία και την Κυνουρία. Έτσι περιγράφεται η ζώνη καλλιέργειας στον φάκελο της αίτησης τροποποίησης, που υποβλήθηκε πρόσφατα στο ΥΠΑΑΤ.
Η πρώτη αποτύπωση στην εισαγωγή του κειμένου σου εμφανίζει τη “συμφωνία” όλων ως προς την επέκταση των σημερινών γεωγραφικών ορίων, επισημαίνοντας όμως ότι υπάρχουν “διαφωνίες” ως προς τα όρια της επέκτασης. Και ότι έχουν δημιουργηθεί δύο “στρατόπεδα”, στο πλαίσιο ενός “ενδοελληνικού πολέμου”, εκ των οποίων το ένα (ΕΔΟΕΕ, ΕΑΣ Μεσσηνίας και οι προς ένταξη περιοχές) συμφωνεί στην προτεινόμενη επέκταση, ενώ το άλλο (ΠΕΜΕΤΕ, Ελαιουργική και οι ωφελούμενες περιοχές) υποστηρίζει ότι η επέκταση πρέπει να αφορά όλες τις περιοχές της χώρας που παράγουν επιτραπέζια ελιά Καλαμάτας, με έμφαση στην Αιτωλοακαρνανία και τη Φθιώτιδα.
Και αναρωτιέμαι εγώ, που αποτελώ έναν αναγνώστη του περιοδικού σου. Οι “συμφωνίες” και οι “διαφωνίες” των δύο “στρατοπέδων”, κρίνουν το μέγεθος της επέκτασης ενός ΠΟΠ προϊόντος ή κάποιοι σημαντικοί και απαράβατοι κανόνες, θεσπισμένοι από Κανονισμούς του αρμόδιου Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;
Δεν θα αναφερθώ σε λεπτομέρειες των κανόνων αυτών, που είναι πασίγνωστοι στους “παροικούντες εν Ιερουσαλήμ” των Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) και Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ) προϊόντων. Κάτι τέτοιο θα ήταν κουραστικό και επίπονο για τους πολλούς από τους αναγνώστες του περιοδικού σου που δεν είναι “επαΐοντες” και επιθυμούν την, κατά το δυνατόν, καλλίτερη ενημέρωσή τους.
Συνοπτικά αναφέρω, ότι η επέκταση ενός ΠΟΠ Προϊόντος “υπακούει” σε κανόνες, με κυρίαρχο αυτόν του δεσμού του προϊόντος με την οριοθετημένη γεωγραφική ζώνη, που επηρεάζει και διαμορφώνει ουσιαστικά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τελικού προϊόντος.
Ο δεσμός “περνάει” με λεπτομερείς περιγραφές, μέσα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εδαφοκλιματικού περιβάλλοντος, τις τοπικές συνθήκες παραγωγής, τους ανθρώπινους παράγοντες, τις ιστορικές καταβολές και όλα όσα καθορίζουν την ποιότητα και τη φήμη του προϊόντος και τα οποία οφείλονται, κυρίως ή αποκλειστικά, στην οριοθετημένη ζώνη παραγωγής.
Βάσει των ανωτέρω, μια αίτηση επέκτασης της γεωγραφικής ζώνης σε όμορες περιοχές, που έχουν καθοριστικής φύσεως κοινά χαρακτηριστικά, έχει σημαντικές πιθανότητες έγκρισης, ενώ μια άλλη που θα περιλαμβάνει περιοχές που βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις εκατοντάδων χιλιομέτρων ανά την ελληνική επικράτεια, θα οδηγούσε το αίτημα σε αποτυχία.
Όπως είναι φυσικό, η πραγματικότητα αυτή δεν επηρεάζεται και, προπάντων, δεν ανατρέπεται από “συμφωνίες” ή διαφωνίες” “αντιμαχόμενων στρατοπέδων”.
Θεωρώ, επίσης, λίαν ατυχή την πρότασή σου, που κατά την άποψή σου είναι απλή όσο το αυγό του Κολόμβου, να διεκδικήσει η επιτραπέζια ελιά Καλαμάτας τη γεωγραφική επέκταση στο σύνολο σχεδόν της εθνικής παραγωγής ως ΠΓΕ προϊόν, κάτι που θα την διαφοροποιήσει απέναντι στις ανταγωνίστριες χώρες (Τουρκία, Αίγυπτο, κλπ), αφού, όπως αναφέρεις, σύμφωνα με το άρθρο 7 του ΚΑΝ 1898/2006 η φήμη σε ένα ΠΓΕ προϊόν είναι εκείνη που το διαφοροποιεί από ένα ΠΟΠ προϊόν.
Μια προσεκτική ματιά, όμως, στο ίδιο άρθρο ανατρέπει τον ισχυρισμό σου, αφού στα ΠΓΕ προϊόντα απαιτεί:
α. Λεπτομερή παρουσίαση της γεωγραφικής περιοχής που είναι συναφής με το δεσμό.
β. Λεπτομέρειες για τη συγκεκριμένη ποιότητα, τη φήμη ή άλλα χαρακτηριστικά του γεωργικού προϊόντος.
γ. Περιγραφή της αιτιώδους αλληλεπίδρασης μεταξύ των χαρακτηριστικών που αναφέρονται στα ανωτέρω.
Με βάση τα παραπάνω και η κοινή λογική, πλέον, απαντά στην πρότασή σου, ότι με το σκεπτικό αυτό πολλά προϊόντα της πατρίδας μας, που καλλιεργούνται, σχεδόν από το ένα έως το άλλο άκρο της (ελαιόλαδα, φρούτα, όσπρια, κ.α.) θα χαρακτηρίζονταν, από την καλή τους φήμη και μόνον, ως ΠΓΕ προϊόντα πανελλαδικού χαρακτήρα και εμβέλειας. Και μια ματιά στον πίνακα των Ελληνικών ΠΓΕ προϊόντων αποδεικνύει ότι από το 1993 και εντεύθεν αναφέρονται σε περιοχές εντός Νομού ή, το πολύ, σε επίπεδο Νομού (ΠΓΕ Ελαιόλαδο Λακωνία, ΠΓΕ Ελαιόλαδο Λέσβος, ΠΓΕ Ελαιόλαδο Ρόδος, ΠΓΕ Ελαιόλαδο Ολυμπία, ΠΓΕ Ελαιόλαδο Άγιος Ματθαίος, ΠΓΕ Κουμ-Κουάτ Κέρκυρας, ΠΓΕ Σύκα Βραυρώνας Μαρκοπούλου Μεσογείων, κ.α.).
Θέλω να πιστεύω, πως μετά τα όσα αναφέρθηκαν, αντιλαμβάνεσαι ότι η προτροπή σου ως προς το «ΠΓΕ» ΚΑΛΑΜΑΤΑ, «όποιος αναλάβει τη σύνταξη του φακέλου να γνωρίζει το θέμα και να στρωθεί στη δουλειά», αποδεικνύεται λανθασμένη.
Εξίσου ατυχές θεωρώ και το παράδειγμα της Τοσκάνης, η οποία είναι μια περιφέρεια στη Βορειοκεντρική Ιταλία, έκτασης 23.000 τετραγ. χιλ. (περίπου όσο η Πελοπόννησος- 21.500 τετραγ. χιλ). Η έκταση και το ενιαίο της περιοχής συνάδουν, βεβαίως, με το να έχει καταχωριστεί ως ΠΓΕ (IGP) το ελαιόλαδο Toskano, το οποίο περιλαμβάνει επίσης 5 κριτήρια που προσδιορίζουν περαιτέρω την προέλευση και τα χαρακτηριστικά του, τα λεγόμενα “γεωγραφικές επισημάνσεις”.
Για την ιστορία, η Τοσκάνη, πέραν του ΠΓΕ ελαιολάδου της, έχει καταχωρίσει και 4 ελαιόλαδα επί μέρους περιοχών της ως ΠΟΠ (DOP). Αυτά είναι το Chianti classiko, το Terra di Siena, το Lucca και το Seggiano.
Πληροφοριακά, αναφέρω ότι και στη Λακωνία, πέραν του ελαιολάδου ΠΓΕ Λακωνία, έχουν καταχωριστεί ως ΠΟΠ ελαιόλαδα οι Κροκεές, η Πετρίνα και το Φοινίκι.
Αγαπητέ Βασίλη
Με την εμπειρία σου και μόνον στο χώρο, ήλπιζα ότι θα είχες αντιληφθεί ότι το Πανελλαδικό ΠΟΠ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ανοίγει επικίνδυνες ατραπούς στις γνωστές ομάδες, που για εξυπηρέτηση ίδιων συμφερόντων δεν επιθυμούν και πολεμούν την επέκτασή του στην περιοχή της Νότιας Πελοποννήσου. Οι ελπίδες μου, βέβαια, διαψεύστηκαν, αφού με το δημοσίευμά σου φαίνεται ότι δεν το έχεις αντιληφθεί.
Επειδή και άλλα ρεπορτάζ συνεργατών σου έχουν παρουσιαστεί από το site και το περιοδικό σου, με εκτενή σχόλια και απόψεις των “αντιμαχόμενων στρατοπέδων”, φρονώ ότι με την παρούσα επιστολή μου διευκρίνισα κάποιους θεμελιώδεις κανόνες που διέπουν τα ΠΟΠ και ΠΓΕ προϊόντα και ότι αυτά δεν αποτελούν ικανοποιήσεις “κατά το δοκούν” διαφόρων κέντρων και παράκεντρων.
Γιατί, πιστεύω ακράδαντα ότι, επιτέλους, πρέπει να προσαρμοστούμε στις επιταγές των δύσκολων καιρών που βιώνουμε και απαιτούν σοβαρότητα, μεθολογία, εφαρμογή κανόνων και όχι συνθηματολογία και “λαϊκίστικες” υπεραπλουστεύσεις “ετσιθελικού” χαρακτήρα.

Με φιλικούς χαιρετισμούς

ΠΡΟΚΟΒΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Πρόεδρος Ε.Α.Σ. Λακωνίας
 

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Καλά θα κάνει ο κύριος Προκοβάκης να φτιάξει καλά συστήματα πυρόσβεσης στο κτήριο του συνεταιρισμού να μην παίρνει εύκολα φωτιά να μπορούνε και η οικονομικοί επιθεωρητές να κάνουνε την δουλειά τους.