Η αντίσταση των Καλαμών στα σενάρια περί “χαριστικής βολής”

0
Πίνακας του Hans Memling, Web Gallery of Art

Σύμφωνα με παρέμβαση του πάντοτε αγαπητού μου και επί 12ετία παλιού συναδέλφου, Γιώργου Ντούτσια, νυν προέδρου του σωματείου ΔΟΕΠΕΛ, για την καταβαράθρωση των τιμών των επιτραπέζιων ελιών Καλαμών/Καλαμάτας ευθύνεται ο κορωνοϊός. Αυθόρμητα ξεπηδούν οι σκέψεις και τα ερωτήματα:

1. Η κατρακύλα των τιμών δεν άρχισε το 2020 επί κορωνοϊού αλλά την εμπορική περίοδο 2018/19.

2. Άρα η πτώση των τιμών χρονικά συμπίπτει και έρχεται ως επακόλουθο με την «κατάπτυστη και παράνομη υπουργική απόφαση, (ΦΕΚ 648/Β/26.2.2018)», σύμφωνα με σχετική ερώτηση στη Βουλή του Βουλευτή Μεσσηνίας, Ιωάννη Λαμπρόπουλου. Να θυμίσουμε ότι πρόκειται για την Υ.Α. των Βαγγέλη Αποστόλου, Βασίλη Κόκκαλη, Νίκου Αντώνογλου, με την οποία ενέταξαν την «Ελιά Καλαμάτας» ως συνώνυμο της ποικιλίας «Καλαμών» κι έτσι νομιμοποιήθηκαν παγκοσμίως οι “Kalamata olives” .

Η πτώση λοιπόν των τιμών είναι άσχετη με τις “Kalamata olives”; Υπάρχει ή όχι αθέμιτος ανταγωνισμός όχι μόνο στη διεθνή αγορά αλλά και στην εγχώρια με εισαγωγές και “ελληνοποιήσεις”; Παραιτήθηκε η Ελλάδα από τη διεθνή προστασία που παρέχουν τα ΠΟΠ (και τα ΠΓΕ);

3. Οι ευθύνες των παραγωγών που δεν πουλούσαν στα επίπεδα των 2,50 €/κιλό είναι δεδομένες.

Όμως,

α) Ποιες ήταν οι ενέργειες της ΔΟΕΠΕΛ, και ειδικά του προέδρου της, Γιώργου Ντούτσια, που κατέχει τη θέση σαν εκπρόσωπος των παραγωγών, να πείσουν τους παραγωγούς ώστε να αποδεχθούν τα πιο λογικά επίπεδα τιμών;

β) Ακόμη και τώρα, γιατί δεν προτείνουν δημόσια ένα μακροχρόνιο μορατόριουμ στα επίπεδα ισορροπίας του 1,40-1,60 €/κιλό για το 200άρι μέγεθος;

4. Αν πράγματι το 70% των εξαγωγών των Καλαμών βασίζεται στη μαζική εστίαση και στον κλάδο των HORECA, τότε, από τα 11.706.660 € των τεσσάρων προγραμμάτων προώθησης που υλοποιεί η ΠΕΜΕΤΕ τα τελευταία χρόνια, ποια ποσά και ποιες δράσεις αφιερώθηκαν σε αυτό το τόσο κρίσιμο τμήμα της αγοράς;

5.  Επειδή οι υπέρμαχοι του Kalamata olives ισχυρίζονται ότι η ποιοτική ανωτερότητα των ελληνικών ελιών δεν κινδυνεύει από τα φθηνά υποκατάστατα των ελιών Τουρκίας, Αιγύπτου κ.λπ., πως αυτή η ποιότητα γίνεται ευδιάκριτη στον κλάδο των HORECA με τις ελιές σε ροδέλλες κ.λπ. για πίτσες και άλλες χρήσεις, πάντως όχι σε βαζάκια.

6. Θεσμικά, και πολιτικά, ο υπουργός ΑΑΤ, Μάκης Βορίδης, υποτίμησε τη σοβαρότητα του ζητήματος όταν εδώ και πολλούς μήνες είχε τεθεί με επίταση αλλά είχε γίνει κατανοητό και από την υφ. Φωτεινή Αραμπατζή; Να σημειώσουμε μάλιστα και την πολιτική γεωγραφία μια και η Μεσσηνία αποτελεί νομό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τον Αντώνη Σαμαρά, του οποίου δεν έχουμε ακούσει μέχρι τώρα κάποια άποψη.

Επίσης, προκαλεί εντύπωση η πρόσφατη συνάντηση που επικαλείται -και δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω- του σωματείου της ΔΟΕΠΕΛ και της ΠΕΜΕΤΕ με δύο υπουργούς, Χρήστο Σταϊκούρα και Μάκη Βορίδη, ενώ οι μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες μιλούν ότι ως απόδειξη της σημασίας που δόθηκε ήταν η παρουσία και των δύο γενικών γραμματέων του ΥΠΑΑΤ. Όμως, γιατί δεν ανακοινώθηκε επισήμως, με κάποιο δελτίο τύπου από αυτά που καθημερινά σχεδόν εκδίδει το ΥΠΑΑΤ;

7. Ποια είναι η «κάποιας μορφής στήριξη» που ζητούν ΔΟΕΠΕΛ και ΠΕΜΕΤΕ; Ελπίζουμε να μην είναι κάποια “ελεημοσύνη” που θα την χρεωθεί ο Έλληνας φορολογούμενος.

8.  Σε ό,τι αφορά στον πάντοτε ιδιαίτερα αγαπητό πρώην μου συνάδελφο, στις συγκεκριμένες παρεμβάσεις του στα ΜΜΕ μιλά σαν εκπρόσωπος των συνεταιρισμένων ελαιοπαραγωγών; Τους άκουσε, συζήτησε μαζί τους; Υπάρχει κάποια εκπροσώπηση από τον νομό Μεσσηνίας ή τώρα καταβάλλονται προσπάθειες να εμβαλωθεί το κενό;

Γιατί ξαφνικά τώρα, Αυγουστιάτικα, θεώρησε σκόπιμη αυτή την παρέμβαση στα ΜΜΕ; Πριν λίγο καιρό σε μεγάλη σύσκεψη στη Μεσσηνία κανένας εκπρόσωπος της ΔΟΕΠΕΛ δεν είχε εμφανιστεί. Μήπως γιατί τώρα, οι ελαιοπαραγωγοί ελιάς Καλαμών από όλες τις περιοχές της χώρας ετοιμάζονται για πρώτη φορά να συναντηθούν, γνωριστούν, συζητήσουν, μήπως και υπερβούν παλιές, πραγματικές ή τεχνητές, ασυνεννοησίες και αντιθέσεις; (Βλέπε στο Ελιά & Ελαιόλαδο τ. 92, σελ 12).

Δε μπορώ να κρύψω το θαυμασμό μου για την μεγάλη πρόοδο που έχει διανύσει τα τελευταία χρόνια ο Γιώργος Ντούτσιας, από τελευταίος γενικός διευθυντής της συνεταιριστικής ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗΣ, που επί θητείας του οδηγήθηκε σε εκκαθάριση, και από Δρ. γεωπόνος, μεγάλος παραγωγός Κονσερβολιάς  -την οποία μάλιστα όπως θυμάμαι μου έλεγε πουλάει πράσινη στο τελάρο για να μην μπλέκει σε μετασυλλεκτικές επεξεργασίες και εμπόρια- πως έχει φθάσει να είναι τόσο βαθύς γνώστης και να «παίζει στα δάχτυλα» την ελιά Καλαμών και την αγορά της.

Από καθαρά δημοσιογραφική περιέργεια αναρωτιέμαι αν η πρόσφατη παρέμβασή του ήταν συνέντευξη ή ένα άρθρο προς δημοσίευση. Πάντως, ως olivenews.gr και Ελιά & Ελαιόλαδο, οι σελίδες μας είναι πάντοτε φιλόξενες υπό την προϋπόθεση των ερωτήσεων του διαλόγου και όχι του μονολόγου.

ΥΓ Όταν λέμε για «χαριστική βολή» (coup de grâce για τους γαλλομαθείς), που (υποτίθεται) ότι έδωσε ο κορωνοϊός, ποιο εκτελεστικό απόσπασμα προηγήθηκε και δεν επέφερε τον ακαριαίο θάνατο (le mort subite);