Άνοδος 25% στις τιμές της ελιάς Καλαμάτας

0
image

Σημαντική άνοδο κατά 25% καταγράφουν οι τιμές παραγωγού της ελιάς Καλαμάτας, σε σχέση με την έναρξη της φετινής σοδειάς στις αρχές Νοεμβρίου. Τότε, η συγκομιδή – σε μια χρονιά που ήταν όψιμη λόγω βροχών την άνοιξη – είχε ξεκινήσει με 1,20 ευρώ το κιλό στον παραγωγό για τον τεμαχισμό 200 ελιές κατά κιλό, που είναι το βασικό μέγεθος επί του οποίου αρθρώνονται όλες οι τιμές, ενώ τώρα η τιμή για το 200άρι βρίσκεται στο 1,50 ευρώ το κιλό. Μάλιστα, οι παραγωγοί στη Μεσσηνία αλλά και σε όλη την Ελλάδα δεν πουλάνε προσδοκώντας καλύτερες τιμές, καθώς έχει γίνει πλέον αντιληπτό ότι η φετινή σοδειά είναι λειψή, δεδομένου ότι η συγκομιδή τελείωσε.

Σύμφωνα με καλό γνώστη της αγοράς, η συγκομιδή έχει καταλήξει σε περίπου 30.000 τόνους προϊόντος πανελλαδικά, πολύ κάτω από την εξαιρετική σοδειά που αναμενόταν. «Το 40% της παραγωγής χάλασε», μας είπε ο συνομιλητής μας. Κύρια αιτία είναι η ξηρασία το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο, καθώς σε πολλά μέρη της Ελλάδας όπου παράγονται ελιές Καλαμάτας δεν έβρεξε όσο έπρεπε, με αποτέλεσμα οι καρποί να μείνουν μικροί. Ευθύνονται όμως και τα κρύα, που δεν βοήθησαν στη μεγέθυνση των καρπών. Αντιθέτως, οι ψυχρές μέρες του Δεκεμβρίου και κυρίως του Ιανουαρίου είχαν ως αποτέλεσμα είτε να ζαρώσουν σε πολλές περιπτώσεις οι καρποί, είτε να υποστούν ζημιές και να είναι μη εμπορεύσιμοι.

Επομένως, οι τιμές αυξήθηκαν καθώς οι διαθέσιμες ποσότητες ελαττώθηκαν δεδομένου ότι ζήτηση υπάρχει, επιβεβαιώνοντας τον βασικό νόμο της αγοράς, τον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν; Άγνωστο πόσο θα «ακούσει» η αγορά τις καλύτερες τιμές που ζητούν οι παραγωγοί. Άμεση άνοδος φαντάζει απίθανη, κανείς όμως δεν μπορεί να πει τι θα συμβεί το καλοκαίρι.

Φέτος, εκτιμάται ότι στη Μεσσηνία έχουν συγκομισθεί περί τους 1.500 τόνους προϊόντος, ενώ στη Λακωνία οι παραγωγοί μάζεψαν περίπου 12.000 τόνους. Άλλοι τόσοι συγκομίσθηκαν στην Αιτωλοακαρνανία και περί τους 4.000 στους Λιβανάτες Φθιώτιδας.

«ΠΕΤΑΣ ΤΙΣ ΕΛΙΕΣ;»
Τη στιγμή, λοιπόν, που οι τιμές του προϊόντος τραβούν την ανηφόρα και μάλιστα εν μέσω κρίσης, πώς να μην αντιδράσει με τον τρόπο που θα διαβάσετε ένας άνθρωπος που βρίσκεται στην ανάγκη…

Σε χωριό της Μεσσηνίας κάποιος έχει σπίτι δίπλα σε συντοπίτη του που γύρισε από την Αθήνα για μόνιμη εγκατάσταση στο χωριό. Κάποια μέρα, ο άνθρωπος που διηγήθηκε όσα συνέβησαν, καθάριζε μια λαδούσα μέσα στην οποία διατηρούσε ελιές Καλαμάτας. Ήθελε να την καθαρίσει για να βάλει φρέσκο λάδι κι ενώ πήγε να το κάνει αυτό, κουβέντιαζε με τον «Αθηναίο» γείτονα. Πετάει, λοιπόν, τις ελιές στο βρεγμένο από τη βροχή τσιμέντο της αυλής, ώστε να καθαρίσει τη λαδούσα. Και τότε βλέπει τον «Αθηναίο» να μπαίνει στο σπίτι του, να βγαίνει μ’ ένα μπολ και να του φωνάζει: «Πετάς τις ελιές;». Ο άλλος του λέει: «Τι κάνεις εκεί;». Κι ενώ ο Αθηναίος μαζεύει τις ελιές από το τσιμέντο, του εξηγεί: «Είμαι 18 μήνες άνεργος, γι’ αυτό γύρισα πίσω. Κι εσύ πετάς τις ελιές;».

Ο άνθρωπος που διηγήθηκε την ιστορία, έκανε δώρο ένα δοχείο με φρέσκες ελιές χαρακωμένες και έναν τενεκέ λάδι στον «Αθηναίο», που – με τη σειρά του – ετοιμάζει πρόβατα, πέραν της καλλιέργειας των χωραφιών που του ανήκουν και ενός εξαδέλφου του. Και πού ΄σαι ακόμα…