Πολύς όψιμος καημός για τα σφραγισμένα ελαιόλαδα στη μαζική εστίαση

0

Και ξαφνικά, αυτές τις τελευταίες μέρες, ξεχείλισε το όψιμο ενδιαφέρον, ο καημός, για τα σφραγισμένα ελαιόλαδα στη μαζική εστίαση (HO.RE.CA). Ωπ, σιγά συμπατριώτες, που είσαστε τόσο καιρό και τόσα χρόνια;

Το περιοδικό Ελιά & Ελαιόλαδο, από τον Ιούλιο 1999 (τεύχος 11, σελ. 43) πρωτοέγραψε  “Τι λάδι έχει η σαλάτα μου;”. Αργότερα, ο καλός μας δημοσιογράφος Στέλιος Σαράντης υπολόγισε πόσοι χιλιάδες τόνοι θα έφευγαν σε εστιατόρια, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και  Ελλήνων στο εξωτερικό. Επανήλθαμε, όταν το 2012 ο τότε Ρουμάνος Επίτροπος Γεωργίας, Ντάτσιαν Τσιόλος, προσπάθησε στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης (Action Plan) να καταστήσει υποχρεωτικό το μέτρο σε όλες τις χώρες μέλη της ΕΕ και ενώ ήταν έτοιμο προς ψήφιση ακυρώθηκε με πραξικόπημα κάποιων “βορείων χωρών” και Ηνωμένου Βασιλείου που άλλαξαν άποψη. Θυμάμαι μάλιστα, τότε, δημοσιογράφο σε κατ εξοχήν ελαιοπαραγωγική και τουριστική περιοχή της Ελλάδας να καυτηριάζει (!) το μέτρο γιατί θα καταπίεζε την ελεύθερη βούληση (!!) των εστιατόρων και ξενοδόχων…

Συνεχίσαμε να ενημερώνουμε πώς οι Ισπανοί όχι απλά το υιοθέτησαν με εθνική υποχρεωτική νομοθεσία, αλλά και το προώθησαν με ενημερωτικές καμπάνιες που έκανε η Διεπαγγελματική τους (Ισπανική Διεπαγγελματική: Πολυβραβευμένη καμπάνια, Το ελαιόλαδο στα εστιατόρια).

Κάτσαμε και μεταφράσαμε τον αντίστοιχο Πορτογαλικό νόμο, ο οποίος μάλιστα ήταν πολύ προγενέστερος.

Ο καλός μας ανταποκριτής, Κώστας Κοντοθανάσης επανήλθε στο τεύχος 75 του Ελιά & Ελαιόλαδο (Μάιος 2011) παρουσιάζοντας το πολύ επιτυχημένο παράδειγμα μιας ψαροταβέρνας και τοπικής βιομηχανίας, της ΑΓΡΟΒΙΜ, στην Καλαμάτα.

Προσπαθήσαμε όσο πέρναγε από το χέρι μας να πιέσουμε τους κατά καιρούς υπουργούς (Αχαρνών 2, Οι Ευθύνες είναι τώρα).

Την υποχρεωτική χρήση σφραγισμένης φιάλης ελαιολάδου στη μαζική εστίαση την έχουμε προτείνει ως βασικό στοιχείο Ελαϊκής Πολιτικής τον Δεκέμβριο 2009, στο τεύχος 68 του περιοδικού Ελιά & Ελαιόλαδο, όπως και στο 38ο κεφάλαιο (σελ. 660/661) της Εγκυκλοπαίδειας Ελαιοκομίας (2017).

Σε κάθε ευκαιρία προβάλαμε όμορφες σωστές τοπικές πρωτοβουλίες όπως του συνεταιρισμού Κυθήρων Ταξίδι στα Κύθηρα: Συνεταιρισμός είναι οι άνθρωποι

Πολύ πρόσφατα, επανήλθαμε βάσει ενός δημοσιεύματος του FNB Daily, -αναφέροντας την πηγή- (Τι αλλάζει με το εμφιαλωμένο ελαιόλαδο στην εστίαση).

Σε συνεργασία της Επιστημονικής Εταιρείας Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας, (4Ε), με το Chefs Club οργανώσαμε την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2020 στην HORECA μια πολύ επιτυχημένη εκδήλωση με ομιλητές τον Γενικό Γραμματέα Εμπορίου & Προστασίας Καταναλωτή κ. Παναγιώτη Σταμπουλίδη, ο οποίος προσπαθεί να διορθώσει την παλιά υπουργική απόφαση και να την βάλει σε εφαρμογή, την προϊσταμένη του ΕΦΕΤ κα Ανθή Κακιού, τον καθηγητή του Χαροκόπειου κ. Γιώργο Μπόσκου, τον εκπρόσωπο της Τerra Creta κ. Εμμανουήλ Καρπαδάκη και τους αρχιμαγείρους του Chefs Club (Στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως οι αλλαγές για το ελαιόλαδο στην εστίαση (upd)). Όχι μόνο δεν είδαμε τα περισσότερα ΜΜΕ να αναδημοσιεύουν το σχετικό Δελτίο Τύπου, αλλά ορισμένοι το παρουσίασαν σαν δική τους είδηση- ρεπορτάζ, μη αναφέροντας ούτε την πηγή, ούτε ονόματα (προς δόξαν της ευγενούς δημοσιογραφίας). Άλλοι, κυνηγάνε φαντάσματα με τυνησιακά λάδια στα μπουκαλάκια των εστιατορίων.

Με αφορμή όλα αυτά, ευαισθητοποιήθηκε μερίδα του επαρχιακού Τύπου και ορισμένοι αγροτοσυνεταιριστές. Εκείνοι ζουν το πρόβλημα από πολύ κοντά γιατί στις τοπικές κοινωνίες γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους. Μπορούσαν, λοιπόν, να “στριμώξουν” τους συντοπίτες τους εστιάτορες, ταβερνιάρηδες και ξενοδόχους απαιτώντας να σερβίρουν αυθεντικό, επώνυμο, σφραγισμένο φιαλίδιο με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, το οποίο θα το έχουν παράγει τοπικά. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Το “αργά” περιλαμβάνει και τις επιτραπέζιες ελιές. Στην Ισπανία, ακόμη και στο πιό μικρό μπαράκι θα σερβίρουν τον πελάτη ένα μπωλάκι με ελιές. Εδώ;