Από τη σωτήρια για τις ελιές βροχοποιό Κίρκη, έως το φαρμάκι της πρόωρης άλεσης

Ο πήχυς της συνολικής παραγωγής ελαιολάδου κατεβαίνει στους 210 χιλ. τόνους. Η Κίρκη έσωσε πολλές χιλιάδες εξαντλημένα από την ανομβρία ελαιόδεντρα. Το Μαυρολήσιο κυμαίνεται στα 2,80€/κιλό, ενώ η Χαλκιδική ανεβαίνει στα 3,30. Διαπιστώνεται πόσο έχουν διαδοθεί και πόση ζημιά έκαναν οι «θεωρίες» για υπερβολικά πρώιμη συγκομιδή με στόχο να πάρουν άγουρα λάδια με «φαρμακευτικές» ιδιότητες για να πετύχουν τρελές τιμές.

0
Φωτογραφία του Αντρέα Σμαραγδή

Ένα παζλ από διαφορετικές εικόνες συνθέτει την ελληνική ελαιοκομική πραγματικότητα της νέας χρονιάς 2020/21, η οποία όσο οι μέρες περνούν αποδεικνύεται όχι μόνο όψιμη αλλά και με τον πήχυ της συνολικής παραγωγής ελαιολάδου να κατεβαίνει στους 210 χιλ. τόνους, ή και ακόμη χαμηλότερα, όπως γράφουμε στο τεύχος 94 του περιοδικού Ελιά & Ελαιόλαδο που κυκλοφορεί.

Κίρκη, η σωτήρια βροχοποιός

Η φοβερή μάγισσα της μυθολογίας Κίρκη, πέτυχε αυτές τις ημέρες μεταμφιεσμένη σαν «απειλητική κακοκαιρία» να σώσει πολλές χιλιάδες εξαντλημένα από την ανομβρία ελαιόδεντρα σε περιοχές όπως η νότια Λακωνία και η Μεσσαρά. Ειδικά μάλιστα για την Μεσσαρά συνέβαινε το αξιοπερίεργο να έχει βρέξει σε όλη την υπόλοιπη Κρήτη εκτός από τις Μοίρες που φαίνεται ότι περίμεναν την Κίρκη τους.

Το Μαυρολήσιο της Μεσσηνίας

Η κάθε χρόνο πρώιμη παραγωγή του Μαυρολήσιου στη Δυτική Μεσσηνία είναι εφέτος και αυτή όψιμη. Τα πρώτα λάδια βγαίνουν με ασύμφορα χαμηλές αποδόσεις καρπού σε λάδι, ενώ και οι τιμές, παρά την καλή ποιότητα, κυμαίνονται στα 2,80€.

Πρόκειται για ένα γεωγραφικά περιορισμένο ελαιώνα, με δέντρα μνημεία της φύσης, όσα τουλάχιστον διασώθηκαν από την καταστροφική μανία του Ιμπραήμ που τα έκαιγε για να κάμψει το εισόδημα και το φρόνημα των εξεγερμένων Ελλήνων. Κάποια στιγμή θα πρέπει όσοι ενδιαφέρονται να σκεφτούν τρόπους αξιοποίησής τους.

[Ευχαριστούμε τους καλούς μας αναγνώστες που μας διορθώνουν ώστε να βελτιώνουμε τα άρθρα μας].

Χαλκιδική

Η συγκομιδή της επιτραπέζιας ελιάς ολοκληρώνεται και ήδη τα ελαιοτριβεία αλέθουν ελαιόκαρπο, που εκτιμάται ότι θα είναι σχετικά αυξημένος ποσοτικά λόγω των χαμηλών τιμών της επιτραπέζιας ελιάς.

Αναφέρεται επάρκεια εργατικών χεριών και μάλιστα από έμπειρους Αλβανούς με αμοιβή 4€ το σακί ελιές των 40 κιλών, οπότε εκείνοι μεν εξασφαλίζουν ένα μεροκάματο 45-50 €, αλλά και οι Έλληνες παραγωγοί είναι ικανοποιημένοι.

Η μικρότερη σε ποσότητα φετινή παραγωγή συμπληρώνεται από τα περυσινά αποθέματα.

Έχει εκφραστεί αγοραστικό ενδιαφέρον σε τιμή 3,30€/κιλό με προορισμό μάλλον την Ιταλία. Η ποιότητα οπωσδήποτε δεν παρουσιάζει τα περυσινά προβλήματα με τις θεομηνίες και τα χαλάζια, αν και οι οξύτητες σε μερικές περιοχές είναι λίγο «τσιμπημένες»

Σε πότισα ροδόσταμο, με πότισες φαρμάκι

Πυκνώνουν φέτος τα μηνύματα για το πόσο έχουν διαδοθεί και το πόση ζημιά έκαναν οι «θεωρίες» για υπερβολικά πρώιμη συγκομιδή με στόχο να πάρουν άγουρα λάδια με «φαρμακευτικές» ιδιότητες για να πετύχουν τρελές τιμές. Όπως, όμως, στη σεξουαλική ζωή οι υπερβολικά πρόωρες ολοκληρώσεις αφήνουν μια δυσάρεστη γεύση, έτσι και στο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο η φύση θέτει τους δικούς της αμοιβαίους ρυθμούς.

Το αποτέλεσμα των πρόωρων ελαιοποιήσεων ήταν οι ασύμφορα χαμηλές αποδόσεις -μικρότερες του 10%- η παραγωγή σχεδόν πυρηνέλαιων με υψηλή ουβαόλη και ερυθροδιόλη αφού η σάρκα του καρπού δεν έχει σχηματιστεί ακόμη, ενώ και οργανοληπτικά τα λάδια είναι απαράδεκτα, φαρμάκι αντί για φάρμακο.

Και ναι μεν οι παραγωγοί δικαιολογούνται στην αγωνία τους να ανακαλύψουν «μαγικούς» τρόπους ώστε να διαφοροποιήσουν το προϊόν τους για λόγους μάρκετινγκ, άλλα και για να προλάβουν τις όψιμες προσβολές του δάκου, όμως οι πατέρες αυτών των θεωριών που τις διαδίδουν και επωφελούνται από αυτές, δεν γνωρίζουν ότι η παραβίαση των νόμων της φύσης έχει βαρύ κόστος;

Οι ακρότητες για τις οποίες αναφερόμαστε κάνουν διπλή ζημιά απειλώντας να συμπαρασύρουν τα πράγματι ευεργετικά για την υγεία ήσσονα βιοενεργά συστατικά του ελαιολάδου, βλέπε π.χ. το σχετικό 27° κεφάλαιο της Εγκυκλοπαίδειας Ελαιοκομίας γραμμένο από τον ομότιμο καθηγητή Χημείας Δημήτριο Μπόσκου, για τα οποία μάλιστα το περιοδικό Ελιά & Ελαιόλαδο είχε από πολύ νωρίς, ήδη από το 1997 αναφερθεί με εκτεταμένη αρθρογραφία και της καθηγήτριας Χημείας, Μαρίας Τσιμίδου.