Στην τελική ευθεία η Χαλκιδική αρχίζει την συγκομιδή (επικαιροποίηση-διόρθωση)

0

Θέμα λίγων ημερών είναι να ξεκινήσει η συγκομιδή της πράσινης ελιάς Χαλκιδικής.

Η μειωμένη κατά 20-30% ποσότητα σε σύγκριση με πέρυσι ελπίζεται να αντισταθμιστεί από καλύτερη ποιότητα. Μετά από μία πολύμηνη ξηρασία, κάποιες βροχές έστω και την υστάτη ώρα θα ήταν ευεργετικές.

Βασικός παράγων ανησυχίας είναι η έλλειψη εργατικών χεριών. Ναι μεν έχει σχεδιασθεί η διαδικασία ονομαστικών προσκλήσεων και διαγνωστικών τεστ κορωνοϊού, όμως το πέρασμα από τα σύνορα της Αλβανίας δεν γίνεται ούτε και με τους ρυθμούς των 1000-1200 ατόμων ημερησίως που είχε προβλεφθεί. Στην πραγματικότητα οι εργάτες που περνούν τα σύνορα είναι πολύ λιγότεροι. Η διέλευση από την Κακκαβιά δεν εξυπηρετεί γιατί η διαδρομή είναι μακρινή, ενώ από την Κρυσταλλοπηγή το όριο επιτρεπομένων θάπρεπε να είναι μεγαλύτερο. Στον αριθμό των διερχομένων προσμετρώνται και οι  οδηγοί με αποτέλεσμα να αφαιρούνται από τους πραγματικούς εργάτες. Η όλη διαδικασία βρίσκεται υπό τον έλεγχο κάποιων “τουριστικών γραφείων”, που περιορίζει και καθυστερεί τον ερχομό των εργατών. Κι έτσι, τελικά, επειδή υπολογίζεται ότι απαιτούνται περίπου 7-9.000 εργάτες, προκύπτει ότι δύσκολα θα επαρκέσουν για να καλύψουν τη συγκομιδή όλης της ποσότητας σε Χαλκιδική και Καβάλα μέσα στις 20 περίπου διαθέσιμες ημέρες.

Για τις τιμές του νωπού προϊόντος μόνο εικασίες μπορούν να γίνουν σε αυτή τη φάση. Ωστόσο, με δεδομένο ότι τα κόστη έχουν ανέβει -π.χ. ξεπερνά τα 100 € ανά άτομο η πρόσκληση προσέλευσης των ξένων εργατών, ενώ η αμοιβή που ζητούν ανέβηκε από τα 2,2 στα 3€/τελάρο, του οποίου επίσης η τιμή ακρίβυνε- είναι απαραίτητη μια άνοδος των τιμών σαν μια ελάχιστη ανταμοιβή των ελαιοκαλλιεργητών προκειμένου να συνεχίσουν να παράγουν την υψηλή ποιότητα που επιτρέπει στην ελιά Χαλκιδικής να είναι διεθνώς ανταγωνιστική.

Το χαρακτηριστικό της φετινής χρονιάς στην Χαλκιδική, και όχι μόνο, ήταν η καθίζηση των εσόδων από τον τουρισμό. Καλείται λοιπόν ο αγροτικός τομέας, και ειδικότερα η επιτραπέζια ελιά, να αντισταθμίσουν τις απώλειες.

Πάντως, όσοι παρακολουθούν προσεκτικά και «διαβάζουν» τις μελλοντικές εξελίξεις διαβλέπουν τον ανταγωνισμό μεταξύ αγροτικού τομέα και τουρισμού με επίκεντρο την έλλειψη νερού. Οι γεωτρήσεις έχουν κατέβει σε μεγάλα βάθη και οι τουριστικές μονάδες καταναλώνουν χιλιάδες κυβικά νερού. Η εξοικονόμηση νερού απαιτεί ενημέρωση, τεχνολογία, οργάνωση, πειθαρχία όλων των συντελεστών.