Πανελλαδικό Παρατηρητήριο Τιμών Ελαιολάδου (28/5/21)

Η μόνη ζήτηση που πανελλαδικά εκδηλώνεται είναι για συνήθη β’ ποιότητας έξτρα, οριακά με καλά παρθένα.

0

Ο Μάιος φεύγει και η αγορά του ελαιολάδου συνεχίζει να κάνει βήματα σημειωτόν στο ίδιο σημείο όπως στις αρχές του μηνός. Είναι το «σκαλοπάτι» όπως το έχουμε ονομάσει και χαρακτηρίζεται από τιμές λίγο-πολύ σταθερές με ελάχιστες εμπορικές συναλλαγές.

Μα, θα πουν κάποιοι, εμείς διαβάζουμε και μαθαίνουμε αλλού, άλλα πράγματα. Λυπάμαι, εγώ μπορώ να σας λέω και να υπογράφω για την «πραγματική πραγματικότητα». Μα, θα επιμείνουν, δεν πουλήθηκε ένα (1) βυτίο στη Μεταμόρφωση της Λακωνίας με 3,65€/κιλό και στην ίδια τιμή δεν θα πουλήσουν οι Κροκεές, επίσης στη Λακωνία; Σωστά. Αλλά γιατί αυτό χαρακτηρίζει όλη την ελληνική αγορά, για να μην επεκταθώ σε άλλες σκέψεις και εμπορικές πρακτικές…

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, «πραγματικής πραγματικότητας» π.χ. μόνο και μόνο η Ανδαλουσία διακινεί κάθε εβδομάδα από 100 έως 200 βυτία, ποσότητες δηλαδή που είναι αντιπροσωπευτικές μιας αγοράς με βάθος, γι’ αυτό και επιτρέπουν να βγάζει κανείς συμπεράσματα.

Το PoolRed, λοιπόν, δίνει αυτή την εβδομάδα τιμές 3,37 το έξτρα, 3,14 το κοινό παρθένο και 3,03 το λαμπάντε 1ο. Ακριβώς πριν ένα μήνα οι αντίστοιχες τιμές ήταν 3,38 – 3,13 – 3,04. Η τέλεια δηλαδή σταθεροποιητική συσσώρευση, το «σκαλοπάτι» για το οποίο γράφουμε.

Να συμπληρώσουμε ότι η Κρήτη βρίσκεται επίσης στην ίδια κατάσταση στασιμότητας με τιμές κάτω των 3,50€ και χωρίς υποψήφιους αγοραστές.

Η μόνη ζήτηση που πανελλαδικά εκδηλώνεται είναι για συνήθη β’ ποιότητας έξτρα, οριακά με καλά παρθένα.

Τα παραπάνω δεν είναι ούτε αισιόδοξα ούτε απαισιόδοξα και γεννούν δύο τουλάχιστον πραγματικά ερωτήματα:

Πρώτον, που θα οδηγήσει αυτή η φάση συσσώρευσης, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα. Αν και πολλές φορές έχω πει το γνωστό «κάνε με μάγο να σε κάνω πλούσιο» ωστόσο αν διαβάσει κανείς τα θεμελιώδη στοιχεία της προσφοράς και ζήτησης όπως διαμορφώνονται με χρονικό ορίζοντα τη νέα καμπάνια 2021/22 θα μπορέσει να εξάγει κάποια συμπεράσματα με σχετική ασφάλεια. Αυτό το ερώτημα θα είχε πραγματικό ενδιαφέρον αν κάποιος διέθετε στις δεξαμενές του κάποιες χιλιάδες τόνους ή στο πορτοφόλι του ρευστότητα για να αγοράσει τους χιλιάδες τόνους. Διαφορετικά ισχύει ο κανόνας του «πούλα και μετάνοιωνε» επιδιώκοντας μια ικανοποιητική μέση τιμή (το μουαγιέν των γαλλομαθών) γιατί όταν όλοι επιδιώκουν να πετύχουν την κορυφή της μάξιμουμ τιμής τότε (σχεδόν) όλοι στο τέλος της χρονιάς είναι χαμένοι.

Το δεύτερο και πολύ πιο ενδιαφέρον ερώτημα είναι γιατί αν εξετάσουμε διαχρονικά -τις τελευταίες δεκαετίες- τις ελληνικές τιμές βλέπουμε να υποχωρούν συγκρινόμενες με των υπολοίπων ελαιοπαραγωγών χωρών, όχι μόνο της Ιταλίας, αλλά και της Ισπανίας, ήδη και της Τυνησίας και η κατηφόρα κανείς δεν ξέρει αν θα συνεχιστεί. Γι’ αυτό το κρίσιμο ερώτημα, που δεν έχει να κάνει με το «χρηματιστήριο», αυτή την εβδομάδα ανέβηκε, μετά κατέβηκε κ.ο.κ. θα προσπαθήσουμε να συζητήσουμε στην ανοιχτή διαδικτυακή εκδήλωση της 9 Ιουνίου.

Κλείνουμε αναφέροντας μια άλλη παράμετρο που δεν πρέπει να υποτιμάμε. Όλα τα φυτικά έλαια διεθνώς ακριβαίνουν, στην Ισπανία το ραφινέ ηλιέλαιο έφτασε τα 1,45€/κιλό με το πυρηνέλαιο να συνεχίζει να ανεβαίνει στα 1,69€/κιλό.

Αποποίηση ευθύνης: Οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από αξιόπιστες πηγές και έχουν διασταυρωθεί για την ορθότητά τους. Ωστόσο, κατ’ ουδένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθούν ως συμβουλές εμπορικών πράξεων για τις οποίες ο συγγραφέας δεν φέρει καμία ευθύνη.