Πανελλαδικό Παρατηρητήριο Τιμών Ελαιολάδου (18/6/21)

Οι πραγματικές ειδήσεις της εποχής βρίσκονται σε αυτά τα "υπόγεια ρεύματα" για τα οποία γράφαμε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.

0

Σήμερα οι ειδήσεις δεν βρίσκονται στις τιμές παραγωγού. Άλλωστε εδώ και ενάμιση περίπου μήνα οι τιμές αφού ανέβηκαν-ανέβηκαν, έχουν κάνει ένα “σκαλοπάτι” σταθεροποίησης στο οποίο ακόμη βρίσκονται. Αυτή η φάση συσσώρευσης, η οποία συνοδεύεται και από απραξία συναλλαγών, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στις άλλες χώρες (Ισπανία, Ιταλία), κάποια στιγμή θα πάρει τέλος και τότε θα δούμε προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί η αγορά σύμφωνα με τα πραγματικά δεδομένα προσφοράς-ζήτησης.

Δεν έχει λοιπόν νόημα να κουραζόμαστε με πολυλογίες, ο Α μας είπε αυτό κι ο Β το άλλο, όταν η συνολική εικόνα είναι τόσο πολύ καθαρή. Το μόνο που αξίζει να επισημάνουμε είναι η μικρή υποχώρηση των βιομηχανικών/ λαμπάντε -των οποίων όμως τα αποθέματα στην Ελλάδα έχουν σχεδόν εξαντληθεί- με αποτέλεσμα να ανοίγει λίγο, επανερχόμενη σε πιο φυσιολογικά επίπεδα, η ψαλίδα, η διαφορά μεταξύ του λαμπάντε με το έξτρα. Άλλωστε αυτή την “ακαταστασία” την έχουμε επισημάνει από το Olivenews εδώ και πολύ καιρό και καιρός είναι να αρχίσει να διορθώνεται.

Οι πραγματικές ειδήσεις της εποχής βρίσκονται σε αυτά τα “υπόγεια ρεύματα” για τα οποία γράφαμε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.

Πράγματι και κάτω από τη νηνεμία και απραξία των τιμών παραγωγού κινούνται ισχυρά υπόγεια ρεύματα:

– Οι κατά 85% αυξήσεις των τιμών παραγωγού του τελευταίου έτους δεν έχουν ακόμη περάσει στις τιμές λιανικής. Εδώ προβλέπεται σκληρή αντιπαράθεση καθώς οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ έχοντας και το “πάνω χέρι” διαπραγματευτικές ισχύος δεν είναι διατεθειμένες να θυσιάσουν ούτε χιλιοστό από τα κέρδη τους, τα οποία στην Ισπανία είναι και οριακά λόγω μικρού περιθώριου που αφήνει η τιμή πώλησης περί τα 3,0€/lt.

Αν οι τιμές καταναλωτή ανέβουν όλοι γνωρίζουμε ότι στην Ισπανία τουλάχιστον θα ακολουθήσει άμεση και μαζική στροφή των καταναλωτών από το ελαιόλαδο στο ηλιέλαιο.

Στην Ελλάδα, έτσι και αλλιώς, οι τιμές στα ράφια είναι στα ύψη, ενώ η κατανάλωση του επώνυμου τυποποιημένου συνεχώς συρρικνώνεται και έχει πέσει κάτω των 25.000 τόνων ετησίως, δηλ. το 50% σε σύγκριση με πριν λίγα χρόνια.

– Παράλληλα παρατηρείται διεθνώς ένα κύμα ανατιμήσεων που επηρεάζει τα κόστη της βιομηχανίας τυποποίησης σε υλικά συσκευασίας, λειτουργικά και μεταφορικά ναύλα.

Ειδικά η ελληνική βιομηχανία, με ένα πολύ ρηχό βάθος, έχει πολύ μικρά περιθώρια αντίδρασης στη “μέγγενη” αυτών των πιέσεων. Λογικό και μεσοπρόθεσμο αναμενόμενο η περαιτέρω υποχώρηση των μεριδίων των υπέρ του 16κιλου τενεκέ ή υπέρ επώνυμων βραχέων αλυσίδων, οι οποίες όμως βρίσκονται ακόμη στα σπάργανα με πολύ μικρό μερίδιο της αγοράς.

Επίσης, ήδη φαίνεται αυτό που γράψαμε εδώ και πολύ καιρό -και μάλλον είμαστε οι μόνοι- ότι η σταδιακή υποχώρηση της καραντίνας με το άνοιγμα της μαζικής εστίασης και του τουρισμού θα ευνοήσει, αν ευνοήσει τις εξαγωγές ιδίως των επιτραπέζιων ελιών αν και επ’ αυτού υπάρχουν πολύ ισχυρές διαφορετικές απόψεις.

Σε ό,τι αφορά στην εσωτερική αγορά όσο περιορίζεται το μαγείρεμα σπίτι, θα μειώνεται η κατανάλωση ελαιολάδου -ανεξάρτητα πηγής προέλευσης- και όσο θα ανοίγει η μαζική εστίαση τόσο θα επανέρχονται τα συνήθη σπορέλαια, φοινικέλαια κλπ.