Κερδισμένοι και χαμένοι στο παζλ του διεθνούς εμπορίου ελαιολάδου

0

Είκοσι όλες κι όλες είναι οι χώρες που κυριαρχούν στο διεθνές εμπόριο εισάγοντας το 95% των ελαιολάδων που διακινούνται παγκοσμίως. Ο παρακάτω πίνακας με τα αναλυτικά επίσημα στοιχεία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί καταγράφει και συγκρίνει τα 5μηνα Ιανουαρίου – Μαΐου (δηλαδή της εποχής του κορωνοϊού, COVID-19) της τελευταίας 3ετίας. Μας επιτρέπει να συγκρίνουμε τις διαφορετικές καταναλωτικές συμπεριφορές των χωρών, αν και πως επηρεάστηκαν από τον κορωνοϊό.

Το διεθνές εμπόριο γνώρισε μια σημαντική και αισιόδοξη άνθηση με αύξηση των συνολικών ποσοτήτων κατά 19% φτάνοντας τους 965.000 τόνους το 2020.

Ως προς τις κύριες χώρες – εισαγωγείς, η Ιταλία συνεχίζει να κατέχει τα πρωτεία, εισάγοντας 253.000 τόνους μέσα στο πρώτο 5μηνο του 2020. Πρόκειται για το μοντέλο μιας τελείως ανοικτής αγοράς με σημαντική εγχώρια παραγωγή, μεγαλύτερες εισαγωγές, που απευθύνεται κυρίως στην παγκόσμια αγορά μέσω του ισχυρού μάρκετινγκ της “ιταλικής κουζίνας”, επιτυγχάνοντας υψηλότερες τιμές για τους ελαιοπαραγωγούς της.

Ακολουθείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες των οποίων οι εισαγωγές έφτασαν τους 159.000 τόνους, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 18% σε σχέση με πέρυσι. Εκτιμάται ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα πάνω από 400.000 τόνοι ελαιολάδου θα μπορούσαν να «απορροφηθούν» από την αμερικάνικη αγορά, η οποία αποτελεί την “ατμομηχανή” του διεθνούς εμπορίου και της κατανάλωσης εκτός των ελαιοπαραγωγικών χωρών της Μεσογείου. Αυτό θα μπορούσε να συνδυαστεί με τους δασμούς που έχει επιβάλλει ο Τραμπ στα ισπανικά ελαιόλαδα, και τις ελιές, στο πλαίσιο ΠΟΕ (WTO) και στον απόηχο του εμπορικού πολέμου μεταξύ Boeing και Airbus. Η αμερικάνικη αγορά είναι περιζήτητη από όλες τις εξαγωγικές χώρες, ενώ και οι Καλιφορνέζοι παραγωγοί επεκτείνουν κάθε χρόνο τους ελαιώνες τους.

Διαπιστώνουμε αύξηση ρεκόρ των ισπανικών εισαγωγών την τελευταία τριετία κατά 104%.  Η Ισπανία είναι επίσης μια διεθνοποιημένη αγορά, με σημαντικές εισαγωγές, που κατέχει τα μεγαλύτερα μερίδια στις περισσότερες χώρες εισαγωγής / κατανάλωσης, όπως και στην Ιταλία. Η πολιτική που ακολουθεί είναι αρκετά σύνθετη, προσαρμοζόμενη στους δασμούς που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ και αναζητώντας εναλλακτικές διεξόδους.

Στην άλλη πλευρά του ισοζυγίου και εκτός του πίνακα βρίσκεται η Ελλάδα, η οποία το πρώτο 5μηνο του 2020 μείωσε τις εισαγωγές της κατά 77 %, φτάνοντας από 1.402 τόνους το 2019 σε λιγότερο από 319 τόνους εισαγόμενου ελαιολάδου για το 2020.

Εισαγωγές ελαιολάδου ανά χώρα, περίοδος Ιανουαρίου-Μαΐου (τόνοι)

Χώρα 2018 2019 2020 % Μερίδιο των παγκόσμιων εισαγωγών Διαφορά 2020/2019 Διαφορά % 2020/2019
Ιταλία 208.960 233.807 253.042 26,20 19.235 8,23
ΗΠΑ 134.089 135.216 159.705 16,53 24.489 18,11
Ισπανία 73.521 57.430 117.263 12,14 59.832 104,18
Γαλλία 48.028 52.036 59.466 6,16 7.430 14,28
Πορτογαλία 42.914 45.419 58.708 6,08 13.289 29,26
Βραζιλία 34.013 38.759 46.843 4,85 8.084 20,86
Ηνωμένο Βασίλειο 27.504 32.106 33.044 3,42 938 2,92
Γερμανία 27.640 29.614 30.319 3,14 705 2,38
Ιαπωνία 21.926 27.760 27.089 2,80 -671,4 -2,42
Καναδάς 19.547 18.601 25.690 2,66 7.088 38,11
Τουρκία 8.175 14.122 20.161 2,09 6.040 42,77
Κίνα 10.109 17.189 15.397 1,58 -1.792 -10,43
Αυστραλία 11.224 11.957 15.285 1,58 3.328 27,84
Ρωσία 8.075 8.722 10.646 1,10 1.924 22,06
Ολλανδία 7.879 9.319 9.611 1,00 291.8 3,13
Βέλγιο 7.457 8.146 7.969 0,83 -176,9 -2,17
Ελβετία 5.739 6.031 7.409 0,77 1.378 22,86
Σύνολο των 20 χωρών 703.928 760.419 916.590 94,90 156.171 20,54
Σύνολο όλων των χωρών 750.002 808.908 965.881 100 156.973 19,41

 

Τα παραπάνω έχουν μιά μικρή ενδιαφέρουσα προϊστορία. Ξεκίνησαν από ένα άρθρο με στατιστικά του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας, IOC. Καθώς τα επεξεργαζόμαστε κάναμε μια ενδιαφέρουσα ανακάλυψη για τις διαφορετικές συμπεριφορές κατανάλωσης (εισαγωγών) των διαφόρων χωρών την εποχή του κορωνοϊού, COVID-19, όπως και μεταξύ ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών, τα οποία δημοσιεύσαμε στο olivenews.gr Εύρημα: Αύξηση στη διεθνή κατανάλωση του ελαιολάδου, μείωση των επιτραπέζιων ελιών λόγω κορωνοϊού

Μην έχοντας την απαιτούμενη ανταπόκριση από τους ελληνικούς επαγγελματικούς φορείς, απευθυνθήκαμε στην Olimerca και μέσω αυτής στην Ένωση Ισπανών Εξαγωγέων Ελαιολάδου (Asoliva), οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν, το έψαξαν και έτσι καταλήξαμε στα παραπάνω στοιχεία. Φυσικά, για “να πούμε και του στραβού το δίκιο” οι Ισπανοί συσκευάζουν και εξάγουν εκατοντάδες χιλιάδες τόνους ηγεμονεύοντας στην παγκόσμια αγορά, ενώ οι ελληνικές επιχειρήσεις και οι (δι)επαγγελματικές τους οργανώσεις; Τα ελληνικά μερίδια σε όλες τις αγορές διεθνώς είναι μικρότερα του 5% και βαίνουν μειούμενα.

Σημειώνουμε το κενό της επιτραπέζιας ελιάς για την οποία μάλιστα υπήρξε μείωση και όχι αύξηση όπως για το ελαιόλαδο.

Κλείνουμε επισημαίνοντας για μια ακόμη φορά την αξία που θα είχε το “Συμβούλιο Ελαιοκομικής Πολιτικής”, πρόταση της “Ελληνικής Εταιρείας Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας – 4Ε” για να αντιμετωπίζει συνθετικά και οργανωμένα αυτές τις προκλήσεις.