Για την Ελλάδα δεν ανατέλλει ήλιος;

Η Ιαπωνία, η Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, αποτελεί την καλύτερη αγορά του κόσμου για το ελαιόλαδο. Οι ΗΠΑ είναι μεν η μεγαλύτερη, όμως η Ιαπωνία -χωρίς να είναι ευκαταφρόνητες οι ποσότητές της, με 70 χιλ. τόνους βρίσκεται στην 3η θέση και έχει πλησιάσει την 2η Βραζιλία- σίγουρα είναι μια αγορά με άριστα ποιοτικά χαρακτηριστικά.

Σε υψηλές τιμές, με σωστές συναλλαγές, επιζητεί καθαρό προϊόν υψηλής ποιότητας, άλλωστε και η ίδια προετοιμάζει την υιοθέτηση δικού της αυστηρού εμπορικού προτύπου. Όλα αυτά τα ευνοϊκά δεδομένα δεν είναι τυχαία. Σχετίζονται με τη συμπεριφορά, τη φιλοσοφία, τη θρησκεία των Ιαπώνων, με το γεγονός ότι έχουν και οι ίδιοι μια αμελητέα μεν ποσοτικά, όμως υψηλής αξίας παραγωγή, (βλ. τη σχετική φωτό), και, το πιο σημαντικό, με το διατροφικό τους πρότυπο. Το οποίο θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε σαν τη Μεσογειακή Διατροφή της Άπω Ανατολής. Είναι χαρακτηριστικό, ότι ήδη από την εποχή της Μελέτης των 7 Χωρών του Ancel Keys πριν από 60 χρόνια, οι Ιάπωνες συγκαταλέγονταν στους λαούς με τα πιο υγιεινά ευρήματα στη συσχέτιση καρδιακών προσβολών με τη χοληστερίνη λόγω της αποφυγής κατανάλωσης κορεσμένου λίπους. Μπορεί μεν οι Ιάπωνες να μην κατανάλωναν ελαιόλαδο, όμως η διατροφή τους ήταν, και παραμένει, πλούσια σε λαχανικά, ψάρι και ρύζι. Διατηρούν λοιπόν ακόμη τα πρωτεία παγκοσμίως με το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής. Αντιθέτως άλλοι λαοί, που εγκατέλειψαν την παραδοσιακή μεσογειακή δίαιτα, όπως π.χ. οι Κρητικοί, σήμερα μαστίζονται από παχυσαρκία, υψηλά ποσοστά καρδιαγγειακών παθήσεων κλπ.

Σας κουράζω με όλα αυτά γιατί απλά γράφοντας, ή μάλλον αντιγράφοντας, τα στατιστικά που περιέχει η πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας (ΙΟC), ελάχιστα θα μας διαφωτίσουν και φανούν χρήσιμα.

Τι μας λέει λοιπόν το IOC;

– Ότι την εμπορική περίοδο 2018/19 οι εισαγωγές της Ιαπωνίας σε ελαιόλαδο και πυρηνέλαιο έκαναν ένα καταπληκτικό άλμα, αυξήθηκαν κατά 24% και έφτασαν τους 70 χιλιάδες τόνους.

– Ότι οι χώρες που έχουν τα μεγαλύτερα μερίδια είναι κατά σειράν:

ΧώραΠοσότητα (χιλ. τόνοι)Μερίδιο (%)
Ισπανία43.36061,4
Ιταλία22.98832,6
Τουρκία29504,2
Ελλάδα7441,05
ΣΥΝΟΛΟ70.640100

 

– Επίσης μας λέει ότι το 76,4% αφορά στο παρθένο ελαιόλαδο (ουσιαστικά στο έξτρα παρθένο), το 21,3% στο «ελαιόλαδο» (κουπέ/ραφινέ), ενώ το υπόλοιπο 2,3% στο πυρηνέλαιο.

– Έχει ιδιαίτερη σημασία να επανέλθουμε λίγο στις χώρες εξαγωγής. Η πρωτοκαθεδρία της Ισπανίας δεν είναι τυχαία. Πριν λίγα χρόνια, τα πρωτεία ανήκαν στην Ιταλία. Σιγά-σιγά με μεγάλες και οργανωμένες προσπάθειες η Ισπανία πέρασε στην πρώτη θέση αφήνοντας μακράν πίσω της την Ιταλία.

– Όπως βλέπουμε η Ελλάδα είναι 4η, με μερίδιο μόλις 1%, πίσω και από την Τουρκία. Η οποία Τουρκία έχει επενδύσει και συνεχίζει να επενδύει στην ιαπωνική αγορά όπως έκανε πέρυσι με την αποστολή δενδρυλλίων της τούρκικης ποικιλίας Gemlik, δωρεάν φυσικά.

Αν σκεφτούμε λογικά, θα δούμε ότι έχουμε περίπου το 10% της παγκόσμιας παραγωγής ελαιολάδου, ότι είμαστε χώρα πλεονασματική, ότι έχουμε (έχουμε;) την υψηλή ποιότητα που επιζητούν οι Ιάπωνες, ότι έχουμε (και είχαμε) την τεράστια χρηματοδοτική υποστήριξη της Ε.Ε. με διάφορες ενισχύσεις, προγράμματα τυποποίησης και προώθησης των εξαγωγών, ότι στο μάρκετινγκ θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε τις διατροφικές συγγένειες που αναφέραμε, καθώς και τον πολιτισμό μας όπως και τους χιλιάδες υψηλού επιπέδου τουρίστες/περιηγητές που μας επισκέπτονται, τότε -λογικά- θα έπρεπε αντί για 1% να έχουμε μερίδιο 10-15 ή ακόμα και 20%.

Τι λοιπόν, έφταιξε, και τι φταίει;