Μεσσηνιακή διατροφή στην αρχαιότητα

0

Πηγή: Αντώνης Πετρόγιαννης – tharrosnews.gr

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διάλεξη με ελεύθερη είσοδο διοργανώνουν oι «Φίλοι του Μουσείου Τάκη Κατσουλίδη» το Σάββατο, 14 Απριλίου, στις 8.00 το βράδυ. Αυτή θα περιλαμβάνει δύο ομιλίες: «Η Μεσσηνιακή Διατροφή στην Αρχαιότητα» με ομιλητή τον καθηγητή Αρχαιολογίας, Πέτρο Θέμελη και «Η Διαχρονική Διατροφική Αξία του Εξαιρετικά Παρθένου Ελαιόλαδου» με ομιλήτρια τη γεωπόνο Μαρία Περδικάρη (μέλος της Ομάδας Γευσιγνωσίας Ελαιόλαδου Καλαμάτας του ΤΕΙ Πελοποννήσου).

Σε προηγούμενη εκδήλωση με το ίδιο θέμα στην Αθήνα, ο κ. Θέμελης είχε τονίσει στην ομιλία του ότι η Μεσσηνία ήταν μια κοινωνία συντηρητική, οικονομικά αυτάρκης και κλειστή, με μια οικονομία που στηριζόταν κυρίως στη γεωργία.

Είχε αναφερθεί ακόμη στα αρχαιολογικά ευρήματα που μαρτυρούν ότι η διατροφή των Μεσσηνίων χαρακτηριζόταν από φυτικές τροφές (φρούτα, λαχανικά, ψωμί, διάφορα δημητριακά, ξηρούς καρπούς και σπόρους), ελαιόλαδο ως κύρια πηγή λίπους, τυρί και ψάρια που καταναλώνονταν σε μέτριες ποσότητες, αυγά και κόκκινο ψάρι που καταναλώνονταν σε μικρές ποσότητες και τοπικό κρασί.

«Αυτό είναι το μοντέλο της Μεσογειακής Διατροφής, που είναι διάσημο σήμερα για τα οφέλη του στην υγεία του ανθρώπου» είχε σχολιάσει. Περαιτέρω είχε αναφέρει ότι "η γεωγραφική θέση της Μεσσηνίας στη δυτική ακτή της Πελοποννήσου, οι εύφορες κοιλάδες γύρω από τον πλωτό και πλούσιο σε ψάρια ποταμό Πάμισο στα νοτιοανατολικά της χώρας, και του Βαλύρα, με τους παραπόταμους που διασχίζουν το Στενυκληρικό πεδίο προς βορρά, σε συνδυασμό με το ήπιο Μεσογειακό κλίμα, την ανέδειξαν σε περιοχή ευνοημένη από τη φύση με μεγάλη ποικιλία ζώων που ζουν στην ξηρά και υδρόβια ζωικά είδη, καθώς και με ευρεία παραγωγή αγροτικών προϊόντων, με το ελαιόλαδο να αποτελεί το σημαντικότερο από αυτά.

Εκτός από τους ελαιώνες, οι αμπελώνες και οι οπωρώνες σύκων συνεχίζουν σήμερα να κυριαρχούν στις πεδιάδες της Μεσσηνίας.

Το πεδίον της Στενυκλάρου περιλαμβάνεται στη σημερινή πεδιάδα του Μελιγαλά, ενώ το νοτιότερο τμήμα της Μεσσηνιακής πεδιάδας ονομάζεται Μακαρία (Ευλογημένη) πεδιάδα του κάτω Πάμισου ποταμού.

Αγνοώ την ετυμολογική προέλευση της λέξης “Μελιγαλάς”, όμως το μέλι και το γάλα που έρχονται αναπόφευκτα στο νου, παραπέμπουν σε θεϊκές τροφές και σε μυθικών διαστάσεων αγαθά της γης. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, το γεγονός ότι οι κάπροι, τα κοπάδια αγελάδων, τα άγρια σύκα, το κρασί και τα άλλα προϊόντα, τα διάφορα είδη φυτών και ζώων αναμιγνύονται συχνά με γεγονότα της Μεσσηνιακής ιστορίας, στην τοπογραφία και στην αρχαιολογία, στο τέταρτο βιβλίο του Παυσανία τα Μεσσηνιακά (4.4.3, 4.15.6)».