Επίθεση κατά του ελαιολάδου (Σχολιασμένο)

0

image

Με τίτλο "Extra Virgin Suicide" κυκλοφόρησε στους Τάιμς της Νέας Υόρκης δημοσίευμα σε μορφή σλάιντς, που έχει προκαλέσει σάλο στην Ιταλία (και όχι μόνο) καθώς αναφέρεται σε υποτιθέμενη εκτεταμένη νοθεία στο ιταλικό έξτρα παρθένο ελαιόλαδο.

Στα 15 σλάιντς -ή infographics όπως αποκαλούνται – τα οποία επιμελήθηκε ο καλλιτεχνικός διευθυντής των ΝΥΤ, Nicholas Blechman , αναφέροντας ως πηγή πληροφοριών τον Tom Mueller, συγγραφέα του βιβλίου "Extra Virginity" ( στο blog του ο συγγραφέας αναφέρει ότι θα το παρουσιάσει στο Ιταλικό Κοινοβούλιο την Τετάρτη 29/01/2014) ο ιταλικός ελαιοκομικός κόσμος εμφανίζεται σαν ένα κύκλωμα αχρείων κλεφτών.

Τα infographics αναφέρουν πως στην πλειοψηφία τους τα ιταλικά έξτρα παρθένα ελαιόλαδα δεν είναι παρά εισαγωγές απο την Ισπανία, το Μαρόκο και την Τυνησία. Στη συνέχεια αναμειγνύονται με φτηνά εισαγόμενα σογιέλαια με την προσθήκη βήτα-καροτίνης για την οσμή και χλωροφύλλης για το χρώμα.

Στο στάδιο της τυποποίησης αυτά τα λάδια επισημαίνονται σαν έξτρα παρθένα ελαιόλαδα "Made in Italy" και εξάγονται σε όλο τον κόσμο. Το δημοσίευμα αναφέρει ότι στην Ιταλία γίνονται έλεγχοι, μόνο που τα στοιχεία παραποιούνται ενώ οι "παραγωγοί"- "τυποποιητές" σπάνια προσάγονται ενώπιον της δικαιοσύνης λόγω διασυνδέσεων με υψηλά ιστάμενα πολιτικά πρόσωπα.

Το δημοσίευμα καταλήγει λέγοντας πως αποτέλεσμα αυτής της γενικευμένης νοθείας και απάτης είναι η μεγάλη πτώση των τιμών του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου και τελικά η οικονομική αυτοκτονία των απατεώνων.

image

Εκτιμάται πως το συγκεκριμένο δημοσίευμα σε ένα απο τα σημαντικότερα ημερήσια διεθνή αγγλόφωνα έντυπα (και διαδικτυακά) μέσα όπως οι New York Times, θα πλήξει σοβαρά το κύρος -και τις εξαγωγές- όχι μόνο του ιταλικού, αλλά και γενικότερα του έξτρα παρθένου ελαιολάδου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Να υπογραμμίσουμε οτι η αγορά των ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο -η "ατμομηχανή" του παγκόσμιου εμπορίου- με 300.000 τόνους.

Τα κίνητρα του συγκεκριμένου αμερικανού που ζει στην Ιταλία, δημοσιογράφου – συγγραφέα – μικροτυποποιητή υψηλών ποιοτήτων έξτρα παρθένων, αγνοούνται. Αν κρύβονται συμφέροντα, είναι άγνωστο και αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί. Αντικειμενικά όμως, ο Tom Mueller, ο οποίος είναι βαθύς γνώστης του τομέα, λειτούργησε σαν ένας σύγχρονος Ηρόστρατος… Η παρέμβασή του ΔΕΝ στρέφεται μόνο κατά των νοθευμένων ελαιολάδων – που δεν είναι μόνο ιταλικά – αλλά "τα σκάγια παίρνουν" συνολικά το έξτρα παρθάνο ελαιόλαδο, ευνοώντας τους ανταγωνιστές του, δηλαδή τα σπορέλαια.

Επισημαίνεται πάντως τόσο στον ιταλικό όσο και στο διεθνή Τύπο πως η infographics δημοσίευση των New York Times στην προσπάθεια να παρουσιάσει το πολύπλοκο θέμα της νοθείας στο ιταλικό έξτρα παρθένο ελαιόλάδο με μία αισθητική απλότητα πέφτει στην παγίδα να αφήσει τους αναγνώστες με ατελή , ίσως ανακριβή κατανόηση ενός μεγάλου προβλήματος που κανονικά θα απαιτούσε μια πιό προσεκτική προσέγγιση.

Ωστόσο στην Ιταλία, ειδικοί που ασχολούνται σε βάθος με τον ελαιοκομικό τομέα όπως ο Δρ. Alberto Grimelli, γεωπόνος και αρθρογράφος της ειδησεογραφικής ιστοσελίδας Teatronaturale, δεν δίστασαν να γράψουν πως αφού εδώ και χρόνια ο χώρος στουθοκαμήλιζε τώρα δεν πρέπει να προσπαθεί να κρύψει τη σκόνη κάτω απο το χαλί.

Πληροφορίες από: New York Times, Teatronaturale.

(Δείτε εδώ το δημοσίευμα των New York Times)
 

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Αυτά τα πράγματα φαίνονται υπερβολές. Γυρίζουμε 40 χρόνια πίσω με χονδροειδείς νοθείες οι οποίες ανιχνεύονται με απλό τρόπο.

    Με το σογιέλαιο δεν γίνεται νοθεία του ελαιολάδου διότι η σύστασή του σε λιπαρά οξέα και ασαπωνοποίητα συστατικά είναι διαφορετική. Και αν ακόμα χρησιμοποιείται γενετικά τροποποιημένο σογιέλαιο με σύσταση σε λιπαρά οξέα ίδια με του ελαιολάδου, κάτι που ως απάτη είναι ιδιαίτερα εγκληματική πράξη, οι τεχνικές ανίχνευσης σήμερα είναι τόσο προηγμένες που μπορεί να ανιχνευθεί η νοθεία.

    Το ίδιο ισχύει για την πρόσμιξη με Ισπανικά, ή Μαροκινά ελαιόλαδα, δεδομένης της προόδου στις αναλυτικές μεθόδους, που βασίζονται σε σύγχρονες τεχνικές, κυρίως τεχνικές με βάση το DNA και τη χημειομετρία, που μπορούν να πιστοποιήσουν την προέλευση αλλά ακόμα και την ποικιλία.

    Η Ιταλία έχει πλήθος εργαστηρίων που επεξεργάζονται και βελτιώνουν αυτές τις μεθόδους ,το δε επίπεδο των εργασιών είναι ιδιαίτερα υψηλό.

    Από την άλλη μεριά, δεν μπορώ να δεχθώ ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υστερούν τόσο διοικητικά όσο και επιστημονικά ώστε να μην μπορούν να αντιμετωπίσουν τέτοια περιστατικά χονδροειδούς νοθείας, τη στιγμή που έχουν ένα προηγμένο ίδρυμα στην Καλιφόρνια, έχουν κάνει δικά τους πρότυπα για την εμπορία του ελαιολάδου και συνεργάζονται με το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου. Είναι τουλάχιστον ειρωνεία να έρχεται στο Workshop της Κομισιόν (Μαδρίτη 2013) ο Frankel με εισήγηση την αυθεντικότητα του ελαιολάδου και την ανίχνευση ελαφρά αποσμημένων ελαίων,τη στιγμή που στη Χώρα του γίνονται, αν γίνονται, τέτοιες νοθείες.

    Θυμάμαι τα πολύ παλιά χρόνια, όταν ήμουνα ακόμα επιμελητής, έρχονταν θύματα γυρολόγων που αγόραζαν λάδι με σπορέλαιο και χλωροφύλλες σε δοχεία των 17 λίτρων . Βρίσκαμε τη νοθεία αμέσως με ένα απλό διαθλασίμετρο. Δεν χρειαζόταν τίποτε περισσότερο. Υπάρχουν και πολλές περιπτώσεις τέτοιες στα αρχεία του γενικού Χημείου του Κράτους όπου εκεί προχωρούσαν και στην ανάλυση των λιπαρών οξέων με αέρια χρωματογραφία.

    Θέλω να παρατηρήσω επίσης ότι υπάρχει μια προχειρότητα σε αυτό το δημοσίευμα. Π.χ. η φράση προσθήκη καροτίνης για την οσμή είναι ακατανόητη. Επίσης ακατανόητο είναι γιατί αφού έχουν χρησιμοποιήσει μια φτηνή ύλη, δηλαδή τα Μαροκινά η Ισπανικά ελαιόλαδα βάζουν επί πλέον και σογιέλαιο;

    Μήπως όλα αυτά είναι η βλακεία κάποιου αγράμματου δημοσιογράφου που δεν κατάλαβε τι άκουσε ή τι διάβασε?