Η ισχύς εν τη ενώσει ( ελιές Καλαμών & γενικώς)

Τον τελευταίο καιρό μαθαίνουμε για διάφορες τοπικού χαρακτήρα κινήσεις παραγωγών επιτραπέζιας ελιάς Καλαμάτας/Καλαμών. Προφανώς οι προσπάθειες αυτές γίνονται -έστω και καθυστερημένα- για να αντιμετωπίσουν την κατρακύλα του προϊόντος σε επίπεδα τιμών κάτω του ενός ευρώ (τα 200 τεμάχια) ή ακόμη και “όσο-όσο”. Ίσως είναι η κίνηση του εκκρεμούς από το ένα άκρο, των υψηλών τιμών που δεν άντεχε η αγορά (οι αγοραστές), στο άλλο άκρο των χαμηλών τιμών, που δεν αντέχουν οι παραγωγοί. Γι’αυτό και έχω γράψει για την τιμή ισορροπίας των 1,40-1,60€/ κιλό, που όμως προϋποθέτει δομές και βούληση συνεννόησης.

Επανέρχομαι στις τοπικές κινήσεις. Αν και καλές και σωστές, φοβάμαι ότι αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την κρισιμότητα των περιστάσεων και το “διαίρει και βασίλευε” που επικρατεί εδώ και πολλά χρόνια. Και μόνο το γεγονός ότι κάποιοι έξωθεν και άνωθεν που συντηρούσαν το κλίμα εμφυλίου πολέμου στον κλάδο της ελιάς Καλαμών τώρα ξαφνικά ανακάλυψαν αυτές τις τοπικές κινήσεις, θάπρεπε να τους βάλει σε υποψίες ότι κάτι συμβαίνει. Αν λοιπόν θέλουν να “ξεκολλήσουν το κάρο από τη λάσπη” και να δώσουν μια αισιόδοξη προοπτική χρειάζονται ευρύτερες πρωτοβουλίες. Γι’ αυτό και πρότεινα στο πρόσφατο 92ο τεύχος του Ελιά & Ελαιόλαδο  να μαζευτούν όλοι οι πραγματικοί εκπρόσωποι παραγωγών σε κάποιο ουδέτερο έδαφος (μεταξύ αστείου και σοβαρού στο Λουτράκι που είναι κάπου στη μέση και δεν έχει ελιές Καλαμών).