Δίνουμε το λόγο στην ΠΡΩΤΟΥΛΗΣ Α.Ε

Ο ελαιοκομικός τομέας στη χώρα μας, θα πρέπει να μεταβεί σε μία νέα εποχή, αφήνοντας πίσω λάθη και νοοτροπίες που τόσα χρόνια κρατάνε τον ευρύτερο κλάδο σε χαμηλά επίπεδα

0

 

Από το olivenews.gr αποφασίσαμε να απευθυνθούμε στους κατ΄ εξοχήν πρωταγωνιστές και άμεσα ενδιαφερόμενους, δηλαδή στις επιχειρήσεις που αποτελούν σήμερα τη “ραχοκοκαλιά” της ελληνικής τυποποίησης ελαιολάδου προσπαθώντας -ανεξαρτήτως μεγέθους τους- μέσα από χίλιες μύριες δυσκολίες και αντιξοότητες να του δώσουν επώνυμο και μια προστιθέμενη αξία τοποθετώντας το στη διεθνή αλλά και στην ελληνική αγορά. Ξεκινήσαμε την έρευνά μας δίνοντας το λόγο στον Σύνδεσμο Εξαγωγέων Κρήτης, κάνοντας ένα γεωγραφικό άλμα πήγαμε στην Καλαμάτα να ακούσουμε την ΑΓΡΟ.ΒΙ.Μ., μετά στην ΠΟΛΥΜΕΝΑΚΟΣ-MAXOULI AE, αυθεντικό πρεσβευτή του επώνυμου τυποποιημένου Λακωνικού εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου και τώρα πάμε στο Πλωμάρι να ακούσουμε τον κύριο Κώστα Πρωτούλη. Πρόκειται για μια οικογενειακή επιχείρηση, πλήρως καθετοποιημένη με ελαιώνες, δύο ελαιοτριβεία και σύγχρονο τυποιητήριο, που πραγματοποιεί και σημαντικές εξαγωγές. Η ακριτική Λέσβος, παραδοσιακή ελαιοπαραγωγός περιοχή με λαμπρή ιστορία (ελαιόλαδο, πυρηνέλαιο, σαπούνι), με τις δικές της μοναδικές ποικιλίες Καλοβή και Αδραμυτινή, υφίσταται ίσως περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη περιφέρεια τις αρνητικές συνέπειες του  αθηνοκεντρικού κράτους και των μεταναστευτικών ροών. Ο λόγος, λοιπόν, στον κύριο Κώστα Πρωτούλη, ο οποίος στην ερώτηση, πως βλέπετε την κατάσταση του ελαιολάδου στην Ελλάδα και ποιες είναι οι προτάσεις σας, απάντησε επισημαίνοντας τα εξής:

Ο ελαιοκομικός τομέας στη χώρα μας, θα πρέπει να μεταβεί σε μία νέα εποχή, αφήνοντας πίσω λάθη και νοοτροπίες που τόσα χρόνια κρατάνε τον ευρύτερο κλάδο σε χαμηλά επίπεδα. Η χώρα μας κατέχει ένα διαμάντι που συνεχώς επιλέγει να το δωρίζει σε γείτονες χώρες αδυνατώντας να αντιληφθεί την πραγματική του αξία και κυρίως να το αξιοποιήσει. Προσωπικά δεν θα επικεντρωθώ στην εθνική αδυναμία προβολής & προώθησης του εθνικού μας προϊόντος σε παγκόσμιες αγορές (μιας και θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη), αλλά θα παραθέσω παρακάτω τα ζωτικής σημασίας εγχώρια προβλήματα του κλάδου, που αν δεν επιλυθούν σύντομα, ίσως να βρισκόμαστε στην αφετηρία πολλών δυσάρεστων ανακατατάξεων στον χώρο της ελαιοκομίας για την χώρα μας.

Εγκατάλειψη ή εκσυγχρονισμός της ελαιοκαλλιέργειας;

Η εγκατάλειψη των ελαιοκτημάτων από τους νέους διαρκώς αυξάνει το μέσο όρο ηλικίας των ενεργών παραγωγών, που ήδη έχουν φτάσει να είναι άνω των 50 ετών. Πολλοί νέοι αγρότες που έχουν στην κατοχή τους κτήματα, επιλέγουν να τα αφήνουν αδρανή και ακαλλιέργητα ενώ παράλληλα εισπράττουν ανεξέλεγκτα επιδόματα και επιδοτήσεις. Συνδυαστικά, η ευρύτερη έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού για την καλλιέργεια-συγκομιδή του καρπού, οδηγεί ετησίως σε τεράστιες απώλειες προϊόντος, σε επίπεδο εθνικού τονάζ.

Αλυσιδωτά, η έλλειψη νέων ανθρώπων, που θα φέρουν ιδέες και καινοτομίες στον χώρο, έχει ως αποτέλεσμα τη στασιμότητα και στους τρόπους, τις αντιλήψεις και τα μέσα καλλιέργειας. Η τεχνολογία έχει μεν βοηθήσει αρκετά να υπερκαλυφθούν ανάγκες και δυσκολίες του χώρου, αλλά στην Ελλάδα επιλέγουμε ακόμα να εργαζόμαστε με απαρχαιωμένους τρόπους και μέσα αδιαφορώντας για τις σύγχρονες απαιτήσεις.

Οι ελαιώνες κάθε χρόνο βάλλονται από πολλές ασθένειες σημαντικότερες εξ’ αυτών ο δάκος και το γλοιοσπόριο. Αδυνατώντας να υπάρχει ορθολογική αντιμετώπιση του προβλήματος από την πολιτεία και να εφαρμοστούν νέοι μέθοδοι θεραπείας των ασθενειών, παρατηρούμε μεγάλες ποσότητες ελαιόκαρπου να καταλήγουν να ελαιοποιούνται ως βιομηχανικά λαμπάντε. Άμεση συνέπεια η μειωμένη τιμή πώλησης καθώς και απώλεια σημαντικής ποσότητας του ποιοτικού εξαιρετικού παρθένου ελαιόλαδου. Το απολεσθέν εισόδημα, επιπλέον, οδηγεί στην αποθάρρυνση των παραγωγών καθώς δεν παίρνουν την υπεραξία του προϊόντος που παράγουν οδηγώντας τους στην εγκατάλειψη της ασύμφορης με αυτά τα δεδομένα ελαιοπαραγωγής.

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής

Τα τελευταία χρόνια, παρακολουθώ στενά τις κλιματικές αλλαγές και είναι αυτό που με ανησυχεί περισσότερο από όλα. Δεδομένων και των ακραίων καιρικών φαινομένων που έπληξαν και κάθε τόσο πλήττουν τη χώρα, πιστεύω πως όλοι οι καιρικοί παράγοντες έχουν επηρεάσει και θα επηρεάσουν ακόμα περισσότερο στο άμεσο μέλλον την γεωργία και ειδικότερα την ελαιοπαραγωγή . Αναφορικά σε πολλές περιοχές οι καιρικές συνθήκες έχουν μεταβάλει την ελαιοκαλλιέργεια σύμφωνα με τους επιστήμονες Όλοι πρέπει να δράσουμε προστατεύοντας με κάθε τρόπο τον πλανήτη πριν να είναι για όλους μας αργά.

Προτάσεις

Λύσεις υπάρχουν και πρέπει να δοθούν άμεσα, όπως:

Η πολιτεία πρέπει να δώσει μέσω στοχευμένων κονδυλίων και ενημερώσεων κίνητρα για τους νέους με σκοπό να ασχοληθούν με την ελαιοκαλλιέργεια. Ωστόσο, για να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος, απαιτούνται αυστηροί συχνοί και εμπεριστατωμένοι έλεγχοι για τη σωστή διαχείριση των χρημάτων, ενώ βασικό κριτήριο για την χορήγηση αυτών θα πρέπει να αποτελεί η εμπεριστατωμένα ενεργή δράση των παραγωγών, ώστε να μην λαμβάνουν επιχορηγήσεις και αυτοί που έχουν επιλέξει να μένουν αδρανείς.

Επιπλέον ένα κατάλληλο θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο θα βοηθούσε ώστε πολλοί άνεργοι να στραφούν στην γεωργία και κατ’ επέκταση στην ελαιοκαλλιέργεια ανεβάζοντας τις εθνικές αποδόσεις του προϊόντος και μειώνοντας τον δείκτη ανεργίας της χώρας.  Οι συνθήκες που δημιούργησε ο Covid-19 μας έδειξαν, πως δεν πρέπει να εστιάζουμε μόνο στον κλάδο της εστίασης και του τουρισμού αλλά να ασχοληθούμε εξίσου με τον πρωτογενή τομέα που αυτή τη στιγμή αποτελεί ένα πολύ μεγάλο μέρος του συρρικνωμένου (λόγω COVID) ΑΕΠ.

Ενημερώσεις, παροχή δωρεάν σεμιναρίων και προώθηση νέου τεχνολογικού εξοπλισμού από τους αρμόδιους φορείς, θα κάνει πολλούς παραγωγούς να εξοικειωθούν με την τεχνολογία και να την εντάξουν στην καθημερινότητα τους. Οι αποδόσεις στην καλλιέργεια θα αυξηθούν, η σωματική εργασία θα είναι λιγότερο επίπονη και κατά συνέπεια πιο προσιτή για όλους.
Επιτακτική ανάγκη θα πρέπει να θεωρείται και η εκπαίδευση του αγοραστικού κοινού της χώρας μας, μέσω ενός συνόλου ενεργειών που θα προβάλουν τις ευεργετικές ιδιότητες του ελαιόλαδου, ξεκινώντας ακόμα και από τη σχολική ηλικία. Η υποτίμηση του ποιοτικού προϊόντος, είναι ένα φαινόμενο που παραδόξως συναντάμε στους Έλληνες καταναλωτές και όχι στους ξένους. Πολλοί, επιλέγουν να χρησιμοποιούν στην διατροφή τους υποκατάστατα προϊόντα του ελαιόλαδου απλώς και μόνο γιατί είναι φθηνότερα, αδιαφορώντας για την υγιεινή διατροφική αξία του ελαιολάδου και της Μεσογειακής Διατροφής. Στο πλαίσιο αυτό, οι παραγωγοί θα αντιληφθούν και θα κατανοήσουν τα νέα δεδομένα της αγοράς και τις αυξημένες απαιτήσεις του αγοραστικού κοινού για ποιοτικό προϊόν.

Τέλος, όλοι θα πρέπει να δρούμε με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος. Επιστρατεύοντας την ατομική ευθύνη και χαράσσοντας μια εθνική στρατηγική που θα ενισχύει τις ενέργειες για κυκλική οικονομία και προστασία του περιβάλλοντος, θα βοηθήσουμε σημαντικά τη γη να «αναπνεύσει». Η ελιά σαν πρώτη ύλη μπορεί να παράγει πολλά υποπροϊόντα που μπορούν να προσφέρουν μέχρι και ενεργειακή αυτονομία. Ωστόσο για να υπάρχει παραγωγή θα πρέπει να αξιοποιήσουμε κάθε δυνατό μέσο, και οι υδάτινοι πόροι είναι ένα από αυτά. Χρειάζεται αύξηση του αριθμού των τεχνητών φραγμάτων, μεγέθυνση των υπαρχόντων σε συνδυασμό με μία αυστηρά ορθολογική χρήση των υδάτινων πόρων και μόνο για περιοχές που πλήττονται από λειψυδρία θα ήταν σημαντικότατη βοήθεια τόσο για αυτές τις περιοχές όσο και για το περιβάλλον.