Δίνουμε το λόγο στην ΠΟΛΥΜΕΝΑΚΟΣ-MAXOULI AE

0

Από το olivenews.gr αποφασίσαμε να απευθυνθούμε στους κατ΄ εξοχήν πρωταγωνιστές και άμεσα ενδιαφερόμενους, δηλαδή στις επιχειρήσεις που αποτελούν σήμερα τη “ραχοκοκαλιά” της ελληνικής τυποποίησης ελαιολάδου προσπαθώντας -ανεξαρτήτως μεγέθους τους- μέσα από χίλιες μύριες δυσκολίες και αντιξοότητες να του δώσουν επώνυμο και μια προστιθέμενη αξία τοποθετώντας το στη διεθνή αλλά και στην ελληνική αγορά. Ξεκινήσαμε την έρευνά μας δίνοντας το λόγο στον Σύνδεσμο Εξαγωγέων Κρήτης, κάνοντας ένα γεωγραφικό άλμα πήγαμε στην Καλαμάτα να ακούσουμε την ΑΓΡΟ.ΒΙ.Μ., και σήμερα απευθυνόμαστε στην ΠΟΛΥΜΕΝΑΚΟΣ-MAXOULI AE, αυθεντικό πρεσβευτή του επώνυμου τυποποιημένου Λακωνικού εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου:

Η ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στην Ελλάδα το 80-90% του ελαιολάδου που παράγεται είναι εξαιρετικό παρθένο, με διαφορετικά όμως χαρακτηριστικά που έχουν σχέση με το ανάγλυφο της χώρας και τις διαφορετικές τοπικές ποικιλίες, που αριθμούνται 80 σύμφωνα με τον γεωπόνο Γ. Κωστελένο και με κύριες λιγότερες από 20.

Σήμερα ο ελληνικός ελαιώνας εκτιμάται ότι ξεπερνάει τα 132.000.000 ελαιόδεντρα με μέσο όρο παραγωγής, τα προηγούμενα χρόνια, μεταξύ των 200.000-300.000 τόνων ελαιολάδου και μέση όρο παραγωγής ελαιολάδου ανά δένδρο 2 κιλά!!

Χρειάζεται λοιπόν αναδιοργάνωση ο τρόπος καλλιέργειας των ελαιόδεντρων. Σύμμαχος σε αυτό είναι η χρήση νέων τεχνολογιών. Η γεωργία ακριβείας και η χρήση drones, συμβάλλουν στο σκανάρισμα του εδάφους για την κατάσταση των δέντρων και την εύρεση πιθανών ασθενειών, στη δημιουργία ζωνών επιτήρησης του ελαιοκτήματος, στον εξορθολογισμό της διαχείρισης του νερού άρδευσης με ηλεκτρονικό τρόπο, στη δυνατότητα μετεωρολογικών ενημερώσεων.

Σίγουρα το κόστος παραγωγής για το ελληνικό ελαιόλαδο είναι υψηλό γι αυτό πρέπει  ο παράγωγος να δουλέψει περισσότερο με τα σύγχρονα εργαλεία που του παρέχει η τεχνολογία. Φυσικά σε αυτό, μεγάλη ευθύνη έχει το υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης, διότι υπάρχει έλλειψη στρατηγικής στην εθνική ελαιοκομία και περιορισμένη ενημέρωση – εκπαίδευση των νέων ελαιοπαραγωγών.

Η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο μέσο όρο κατανάλωσης ελαιολάδου παγκοσμίως, η αγορά της όμως παραμένει μικρή, μονόδρομος λοιπόν για το ελληνικό ελαιόλαδο είναι να στραφεί στις εξαγωγές.

Στόχος είναι η ανάδειξη των ελληνικών ποικιλιών ελαιολάδου με τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους ακολουθώντας την τακτική του brading των γειτόνων μας Ιταλών για να καταφέρουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί.

Ρίχνοντας μια ματιά στο παρελθόν και εξετάζοντας τα νούμερα σήμερα των εξαγωγών του τυποποιημένου ελαιολάδου παρατηρούμε μια πολύ μικρή αύξηση των πωλήσεων,  σε αντίθεση με άλλες χώρες πού έχουν καταγράψει τεράστια αύξηση στο ίδιο διάστημα. Αυτό μεταφράζεται στο ότι οι ενέργειες που κάναμε μέχρι σήμερα δεν είχαν αποτέλεσμα, ή ίσως  δεν κάναμε αρκετά ώστε να βελτιώσουμε το προϊόν για να γίνει αναγνωρίσιμο στην αγορά  και να πάρει την υπεράξια που του αρμόζει.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει αύξηση των ευρωπαϊκών και εθνικών επιχορηγήσεων με σκοπό την αύξηση της εξωστρέφειας των προϊόντων, κονδύλια τα οποία δίνονται και σπαταλούνται  σε φορείς που δεν έχουν όραμα, σχέδιο και στρατηγική, με αποτέλεσμα  να μην αλλάζει η αγοραστική αξία του  ελαιόλαδου.

Ο εθνικός μας σχεδιασμός οφείλει να αλλάξει, να στοχεύσει στις υφιστάμενες και νέες αγορές, μελετώντας τις γαστρονομικές συνήθειες  των αγορών, να προβάλλει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους ελληνικού ελαιόλαδου αναδεικνύοντας το ως προϊόν με ισχυρισμό  υγείας και να στοχεύσει σε διεθνείς εκθέσεις υπό την αιγίδα του υπουργείου με ομάδες εταιρειών που τυποποιούν και εξάγουν ελαιόλαδο.

Ο Covιd–19 έφερε πολλά δεινά στην χώρα και στον κόσμο, αλλά έδωσε σημαντικά μηνύματα που πρέπει να τα αξιοποιήσουμε  ώστε να βελτιώσουμε και να αναπτύξουμε τον πρωτογενή τομέα στην Ελλάδα. Αποδείχτηκε ότι σε κρίσιμες καταστάσεις όπως αυτές που βιώνουμε σήμερα ο αγροτικός τομέας είναι αυτός που θα κρατήσει την οικονομία, σε αντίθεση με τον τουρισμό που είναι το δυνατό μας χαρτί (προ Covιd-19 φυσικά).

Στον αγροτικό τομέα και στον κόσμο του ελαιόλαδου δεν υπάρχει περιθώριο μικροπολιτικής. Είναι στο χέρι μας να αναπτύξουμε το εθνικό μας προϊόν, διότι η όποια καθυστέρηση είναι εις βάρος μας και μπορεί να οδηγήσει στο ξερίζωμα των ελαιοδέντρων, όπως έγινε πριν από χρόνια με τα αμπέλια μας. Η αγορά δεν συγχωρεί την αδιαφορία, πρέπει λοιπόν να δράσουμε σύντομα και να μην ξεχνάει η ελαιοκομική κοινότητα ότι το ρητό «η ισχύς εν τη ενώσει» δεν είναι για τους άλλους, ισχύει και για την ίδια.

POLYMENAKOS DHMHTRIOS   CEO

MAXOULI A.E