Βορίδης – Αραχωβίτης : συνεχίζουν να διαφωνούν συμφωνώντας (και αντιστρόφως!)

0

Από την παρακολούθηση του πρόσφατου κοινοβουλευτικού διαλόγου προκύπτει αβίαστα το αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα ότι οι δύο πολιτικοί, νυν και πρώην υπουργοί ΑΑ&Τρ, έχουν μία ατυχία και μία τύχη. Η ατυχία είναι ότι το ελαιόλαδο εφέτος αποτελεί μία “βόμβα έτοιμη να εκραγεί”. Κι αν ακόμη αυτό αποφευχθεί, το “εθνικό μας προϊόν” ακολουθεί επί δεκαετίες πορεία απαξίωσης, που το φέρνει στην κατάληξη άλλων “χαμένων πατρίδων”, όπως η σταφίδα και ο καπνός. Έχουν όμως και την τύχη να διακατέχονται από ισχυρή δόση πολιτικού ρεαλισμού -έστω και με διαφορετικές αφετηρίες-, γιατί κανείς δεν θέλει ούτε “βόμβες” ούτε “χαμένες πατρίδες”. Συνεπώς ας βρεθεί επειγόντως ο δρόμος της εθνικής στρατηγικής συνεννόησης, κατά τα πρότυπα της Ισπανίας, Τυνησίας, και όχι μόνο.

Από τον παρακάτω διάλογο στη Βουλή εγώ προσωπικά δεν είδα κανένα σημείο μεταξύ τους διαφορετικής “ανάγνωσης” της τρέχουσας πραγματικότητας. Από το 1980 που παρακολουθώ τα ελαιοκομικά μας θέματα έχω γνωρίσει ακριβώς 40 υπουργούς. Είναι η πρώτη φορά που εν ενεργεία υπουργός έχει την τύχη να δέχεται την πρό(σ)κληση της αξιωματικής αντιπολίτευσης “να χαράξουν μια εθνική στρατηγική” για το “εθνικό μας προϊόν”. Είναι αμαρτία να χαθεί αυτή η ευκαιρία.

Ακολουθούν τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά.

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Υπουργός ΑΑ&Τρ, Μάκης Βορίδης:

Έρχομαι στο ελαιόλαδο. Στο ελαιόλαδο υπάρχει μια μεγάλη επιτυχία της ελληνικής κυβέρνησης. Η επιτυχία είναι ότι εξαίρεσε το ελληνικό ελαιόλαδο από τους δασμούς που επέβαλαν οι ΗΠΑ. Όλοι καταλαβαίνουμε και αυτό να το αναγνωρίσουμε ως επιτυχία, ότι δημιουργεί ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Σε σχέση με ποιον ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην αγορά των ΗΠΑ;  Κυρίως σε σχέση με το ισπανικό ελαιόλαδο. Εδώ όμως να είμαστε όλοι συνεννοημένοι. Είναι πλεονέκτημα εάν οι ελαιοπαραγωγοί μας και οι μεταποιητές μας το αξιοποιήσουν ως πλεονέκτημα. Τους διαμορφώνει η κυβέρνηση ένα τεράστιο πεδίο για να κινηθούν, τους διαμορφώνει μια μεγάλη αγορά στην οποία έχουμε καλύτερο ελαιόλαδο σε θεαματικά καλύτερες τιμές. Ε ωραία, πάμε τώρα στο επίπεδο των εμπορικών πολιτικών, θα πάμε σε αύξηση του τυποποιημένου; Γιατί αυτή είναι η προϋπόθεση για να επιτύχει. Αυτό λοιπόν, εξαρτάται από τους τυποποιητές μας και από τους παραγωγούς μας, εξαρτάται από την μεταξύ τους συνεννόηση η αξιοποίηση αυτής της δυνατότητας. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να πάει να πάρει το λάδι να το πουλήσει στις ΗΠΑ, έχουν να κάνουν τη δική τους δουλειά. Εάν αυτό συμβεί τότε σας διαβεβαιώ ότι θα έχουμε θεαματική αύξηση της τιμής του ελαιολάδου. Εάν αυτό δεν συμβεί σας διαβεβαιώ επίσης για κάτι, ότι θα έχουμε μείωση της τιμής του ελαιολάδου. Γιατί θα έχουμε μείωση της τιμής ελαιολάδου; Γιατί το ισπανικό ελαιόλαδο που ξεμένει θα προσπαθήσει να κερδίσει άλλες αγορές και ένας τρόπος να το κάνει αυτό είναι μειώνοντας την τιμή.

Ερωτών βουλευτής, Σταύρος Αραχωβίτης:

Να πούμε δυο πράγματα για την δακοκτονία που είπατε. Η δακοκτονία πέρυσι είχε ξεκινήσει στις 22/10. Ο προϋπολογισμός ήταν στα 26 εκατομμύρια και οι θέσεις εργασίας σε διάφορες από γεωπόνους μέχρι εργάτες ήταν 100 επιπλέον αυξημένη, δηλαδή βγαίνοντας από το μνημόνιο εμπράκτως φαίνεται ότι περισσότερα χρήματα μπορούν να διατεθούν. Οι λόγοι για τους οποίους δεν υπάρχουν τα αποτελέσματα που αναμένουν οι αγρότες είναι κάτι που πρέπει να το διερευνήσουμε και σε κάθε περιοχή διαφορετικά. Το 2018 όπως είπατε είχαμε σε άλλες περιοχές, είχαμε στην Πελοπόννησο, είχαμε στην Λακωνία που συνήθως έχουμε εξαιρετικό και βραβευμένο τα τελευταία χρόνια ελαιόλαδο, είχαμε πρόβλημα ήδη το 2018. Όμως το ζήτημα είναι πρακτικά τι κάνουμε και λέω το εξής και θα καταθέσω στα πρακτικά μια αλληλογραφία που είχαμε με την επιτροπή και τη συνάντηση και το δελτίο τύπου που προέκυψε με την συνάντηση που είχα με τον κύριο Hogan στις 16 Απριλίου όπου εκεί μαζί με την Επιτροπή, όχι μόνο την DG AGRI αλλά και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή συζητήσαμε κάποιες λύσεις. Μεσολάβησαν οι εκλογές, δεν έγινε κάτι εδώ, όμως από την διαδικασία με την οποία κινήσαμε στο ίδιο συμβούλιο Υπουργών κέρδισε η Ιρλανδία να βγάλει 50 εκατομμύρια στήριξη από την Επιτροπή για τη βοοτροφία της επειδή είχαμε αντίστοιχα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε κι εμείς. Άρα υπάρχει το πεδίο, θέλει μόνο συνέχεια σε αυτό.

Όσον αφορά τους δασμούς και την ενίσχυση του τυποποιημένου ελαιολάδου, θεωρητικά κερδίζει έδαφος το ελληνικό τυποποιημένο ελαιόλαδο. Στην πραγματικότητα όμως… Ποια είναι η πραγματικότητα;  Η διείσδυση της Ελλάδας είναι μόνο 2,5% στην αμερικανική αγορά. Να διπλασιαστεί; Να γίνει 5%; Μάλιστα. Τι υποδομές, τι προώθηση και σε πόσο χρόνο το χρειάζεται; Άρα δεν είναι αυτή η λύση τώρα. Είναι μια προοπτική 5ετίας, μπορεί να λέω και λίγο αλλά δεν είναι τώρα η λύση. Τώρα χρειάζονται άλλες στρατηγικές, χρειάζεται μια εθνική στρατηγική  για να μην υπάρχει ένα μπρα-ντε-φερ μεταξύ της εκάστοτε κυβέρνησης με την αντιπολίτευση για λόγους μόνο και μόνο προβολής, να χαραχτεί μια εθνική στρατηγική και να υπάρξουν άμεσα μέτρα στήριξης. Αυτό ζητάμε κύριε Υπουργέ. Σας ευχαριστώ.

Υπουργός ΑΑ&Τρ, Μάκης Βορίδης:

Κοιτάξτε, και για το ελαιόλαδο ισχύει αυτό για το οποίο ισχύει γενικότερα για τα αγροτικά μας προϊόντα. Τα αγροτικά μας προϊόντα, σε έναν κόσμο που έχουμε μεγάλες πια παγκοσμιοποιημένες και διεθνοποιημένες αγορές, και αυτό είναι ένα φαινόμενο το οποίο για να ξεκαθαρίσουμε το υποστηρίζουμε όλοι μας το υποστηρίζουμε και το χαιρετίζουμε. Γιατί; Γιατί παραδείγματος χάρη χαιρετίζουμε την συμφωνία που κάναμε με την Κίνα για το ακτινίδιο, χαιρετίζουμε την συμφωνία που κάναμε με την Κίνα για τον κρόκο Κοζάνης, χαιρετίζουμε τη συμφωνία Ε.Ε.-Κίνας, η οποία περιέχει μέσα 10 ΠΟΠ δικά μας προϊόντα. Ναι, αυτά να ξέρουμε ότι στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο δεν είναι ότι μόνο εμείς προστατεύουμε τη φέτα μας στη Κίνα. Μπράβο μας και οι Κινέζοι έχουνε πάρει κάποιο προϊόν στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, δικό τους, το οποίο ανοίγει η αγορά της Ε.Ε. για αντίστοιχα δικά τους προϊόντα. Αυτό λοιπόν συμβαίνει με όλες τις συμφωνίες ελευθέρου εμπορίου γιατί στην πραγματικότητα αυτό που είναι, αν είμαστε στην αγορά και ενδιαφέρει εμάς ένα συγκεκριμένο προϊόν, είναι ένα αντίστοιχο άνοιγμα για κάποια προϊόντα άλλων χωρών. Το λέω αυτό γιατί η συζήτηση για τις τιμές, ορισμένες φορές αισθάνομαι ότι την κάνουμε και δημιουργούμε και μια εσφαλμένη εντύπωση και στον αγροτικό κόσμο. Την κάνουμε στο κενό. Δηλαδή, λες και δεν υπάρχουν πιέσεις, εξ’ αιτίας ξαναλέω του ανταγωνισμού που δημιουργείται στα αγροτικά προϊόντα, μέσα από αυτές τις συμφωνίες ελευθέρου εμπορίου,  λες και δεν υπάρχει αυτός ο ανταγωνισμός και η πίεση των τιμών. Αντικειμενικά, υπάρχει αυτό, και λες και στην πραγματικότητα έχουμε εμείς την δυνατότητα να διαμορφώσουμε τιμές. Δεν μπορούμε.
Άρα λοιπόν, η στρατηγική μας είναι το θέμα. Ποια στρατηγική έχουμε κάθε φορά για το κάθε προϊόν; Οι κάθετες δηλαδή στρατηγικές αλλά και οι οριζόντιες οι οποίες δημιουργούν προϋποθέσεις ανταγωνιστικότητας των προϊόντων και ποια είναι η επιλογή εδώ για το ελαιόλαδο; Γιατί κατά τη γνώμη του υπάρχει μια σαφής στρατηγική την οποία πρέπει να ακολουθήσουμε στο ελαιόλαδο. Είναι ξεκάθαρη. Η αυξημένη τυποποίηση και η διείσδυση του τυποποιημένου υψηλής ποιότητας ελληνικού ελαιόλαδου σε όλο και μεγαλύτερες αγορές. Αυτό είναι που θα διασφαλίσει τη τιμή. Δεν υπάρχει κάτι άλλο που να διασφαλίζει τη τιμή. Άρα λοιπόν, η εμπορική στρατηγική, η στρατηγική της διείσδυσης, η αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων, αυτό είναι το σημαντικό. Επομένως προς τα εκεί πρέπει να κινηθούμε και αυτό που πρέπει να προβληματίσει, γιατί αυτό είναι συζητήσεις οι οποίες γίνονται και αυτές μας απασχολούν. Και την κάνουμε, την ανοίγουμε αυτήν την κουβέντα με τους παραγωγούς αλλά και με τους μεταποιητές είναι για παράδειγμα γιατί προτιμούν σήμερα οι Έλληνες παραγωγοί ελαιολάδου να πωλούν χύμα στον Ιταλό έμπορο; Γιατί το προτιμούν αυτό; Η απάντηση είναι προφανής. Γιατί βρίσκουν καλύτερη τιμή, δεν έχουν καμιά ειδική συμπάθεια στον Ιταλό έμπορο. Βρίσκουν καλύτερη τιμή και πωλούν στον Ιταλό έμπορο, γι αυτό το κάνουν, άρα λοιπόν και βεβαίως μιλήστε μαζί τους [… στο σημείο αυτό γίνεται διάλογος, που δεν ακούγεται στα μικρόφωνα]. Αυτό είναι το ζήτημα, ότι ο Ιταλός κάνει καλύτερη τιμή. Ας ανοίξουμε τη συζήτηση, γιατί δίνει καλύτερη τιμή ο Ιταλός; [… στο σημείο αυτό γίνεται διάλογος, που δεν ακούγεται στα μικρόφωνα].

Ακούστε κύριε Αραχωβίτη, οι Έλληνες τυποποιητές αντιμετωπίζουν ένα πολύ πραγματικό πρόβλημα. Το πρόβλημα της διείσδυσης. Το πρόβλημα του ότι υπάρχουν τοποθετημένες σε εμπορικά ισχυρότερες θέσεις, μεγάλες αλυσίδες ξένες τυποποιητών οι οποίες έχουν αυτή την προνομιακή σχέση με τα συστήματα τα εμπορικά, με τα συστήματα τα οποία οδηγούν στη λιανική κατανάλωση του ελαιολάδου. Αυτό είναι το ζήτημα. Πως λοιπόν το νικάς αυτό; Διαμορφώνοντας εμπορικές στρατηγικές και εμπορικά πλεονεκτήματα, όπως αυτό που εξασφάλισε η κυβέρνηση μας. Δεν το νικάς με προσευχές, ούτε με ευχολόγια ούτε με γενικές συζητήσεις. Το νικάς όταν δώσεις στους δικούς μας τυποποιητές στρατηγικό πλεονέκτημα. Έχουν τώρα. Άρα λοιπόν, αυτό πρέπει να αξιοποιηθεί. Αυτό είναι που αλλάζει το παιχνίδι. Γιατί κατά τα λοιπά, θα ερχόμαστε σ αυτήν την αίθουσα εδώ και θα συζητάμε αν πρέπει ή δεν πρέπει να προσθέσουμε κάτι σε μια χειμαζόμενη παραγωγική διαδικασία, κάτι από τον κρατικό προϋπολογισμό, θα το λέμε de minimis και θα είμαστε ευχαριστημένοι γιατί δώσαμε de minimis. Εγώ δεν είμαι ευχαριστημένος μ αυτήν την προοπτική. Εγώ θέλω να υπάρχει εισόδημα στους παραγωγούς. Πρέπει να υπάρχει ισχυρή παραγωγή, πρέπει να υπάρχει διείσδυση στις αλυσίδες, πρέπει να υπάρχει διακίνηση και πρέπει να δουλέψουμε γι αυτό.

Δείτε το βίντεο εδώ