Η Μακεδονία, ο Σαββόπουλος και ο Χατζιδάκις

0
106

Πριν λίγες ημέρες συμπληρώθηκαν 24 χρόνια από τον θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι. Γεννήθηκε στην Ξάνθη. Άραγε, αν ζούσε, ποια θέση θα έπαιρνε για το «Μακεδονικό»; Το βέβαιο είναι ότι, όπως πάντοτε, θα έλεγε με παρρησία την άποψή του.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος, τις ημέρες αυτές, συμμετέχοντας σε think tank με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ρωτήθηκε σχετικά και απέφυγε να απαντήσει. Επειδή «αγνοεί τις λεπτομέρειες» πέρασε την «καυτή πατάτα» στον Ευάγγελο Βενιζέλο. Δείτε το βίντεο 

Όμως ο Νιόνιος δεν ήταν που τραγουδούσε («Ρεζέρβα», 1979) «Δεκέμβρης του '44» … «Γεννήθηκα στη Σαλονίκη»; Και μάλιστα, το επέλεξε στην τελετή της αναγόρευσής του σε επίτιμο διδάκτορα του ΑΠΘ;

Ο Νιόνιος κάποτε ειρωνευόταν «Χατζηδάκια μ’, Θοδωράκια μ’, εσείς τρώτε και πίνετε κι εμένα με τρώει η αρκούδα»; Πολύ αργότερα, βέβαια, παρουσίαζε, υμνώντας, δοξάζοντας και αυτοδοξαζόμενος, το έργο του Χατζηδάκι, ακόμα και στο Ηρώδειο.

Η γενιά μου μεγάλωσε στηριγμένη σε τρεις πόλους της ελληνικής μουσικής. Ο Μίκης με το «Άξιον Εστί», με την «Κατάσταση Πολιορκίας». Ο Μάνος με το «Χαμόγελο της Τζοκόντα», με τον «Μεγάλο Ερωτικό». Αυτός, όμως, που «μας μιλούσε» ακόμα και με τα ακαταλαβίστικά του, ακόμα και με τις συχνές αλλαγές πορείας του, ήταν ο Νιόνιος. Παρόλο που μας είχε προειδοποιήσει ότι «θα ‘ρθει η στιγμή/για να αποφασίσει/με ποιους θα πάει/και ποιους θ’ αφήσει».

Ίσως, από τότε, από το «Γεννήθηκα στη Σαλονίκη» εκείνος «ήξερε απέξω τη διαδρομή». Μάλλον αποδεικνύεται πως εμείς δεν την ξέραμε καλά, γι’ αυτό πέφτουμε σε εκπλήξεις.
Σήμερα, που η σύγχυση δεν αφήνει να ξεχωρίσεις τα χρώματα των χαμαιλεόντων, φαίνεται περισσότερο από ποτέ πως δε μας λείπουν οι ευχάριστοι τραγουδοποιοί, αλλά οι πνευματικοί ταγοί-ηγέτες.