Η Καλαμάτα και η Σητεία θα πάνε Κίνα; (upd/σχόλια)

0
163

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 08/06/21017: Επιβεβαιώθηκε η αξιοπιστία και η εγκυρότητα του olivenews.gr, γιατί μετά από επιστολή μας, οι υπηρεσίες της Κομισιόν απάντησαν ότι πράγματι είχε γίνει λάθος στην ανακοίνωση για τη Σάμο και το αίτημα αφορά όντως στο πασίγνωστο εδώ και πολλούς αιώνες και περιζήτητο κρασί της και όχι στο λάδι της, το οποίο όχι μόνο δεν είναι ΠΟΠ, αλλά δυστυχώς επί δεκαετίες η ελληνική πολιτεία δεν έχει επιτύχει να αναγνωριστεί η ιδιαιτερότητα της τοπικής ποικιλίας της οποίας τα ελαιόλαδα κατατάσσονται ως μη κανονικά (εκτρεπόμενα, δηλαδή νοθευμένα και ούτε καν ως λαμπάντε/βιομηχανικά).
———————————————————————————-
Διάβασα πρόσφατα (agro24.gr και Δελτίο Τύπου της Commission) ότι η ΕΕ διαπραγματεύεται με την Κίνα την επίσημη αμοιβαία αναγνώριση 100 «εμβληματικών» αγροτικών προϊόντων / τροφίμων ως ΠΟΠ / ΠΓΕ. Από την Ελλάδα προτείνεται η φέτα, το ούζο, η μαστίχα Χίου, το κρασί Σάμου* και δύο από τον ελαιοκομικό τομέα.

Σε ό,τι αφορά στην ελιά Καλαμάτας ας κρατήσουμε μικρό καλάθι, γιατί πρόκειται το πολύ για τους 500 τόνους που θα ξεφύγουν από τις συμπληγάδες της διαπραγμάτευσης μεταξύ των «ογκόλιθων» ΔΟΕΠΕΛ και ΣΥΜΕΠΟΠ με τροχονόμο το παλιό φίλο μου Νίκο.

Σε ό,τι αφορά στο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Σητείας, εδώ πολλά εξαρτώνται από την παλιά ΑΤΕ, που σαν κακή πεθερά, προσπαθεί να διώξει τον Άρη, τον καλό γαμπρό, αδιαφορώντας για την τύχη της νύφης. Πάντως, οι Σητειακοί, ας φτιάξουν στην είσοδο της πόλης, εκεί που είναι τα γραφεία της Ένωσης, έναν ανδριάντα στον φίλο μου τον Μανώλη, γράφοντας το όνομά του με λίγο από το χρυσάφι που είχαν τα δύο πρώτα –και μοναδικά μέχρι τώρα- χρυσά βραβεία Mario Solinas του IOC. Το αξίζει, μαζί με τη χημικό τους τη Μαρία.

Η χημικός κα Μαρία Παρλαβάντζα και ο πρόεδρος Μανώλης Βακόντιος, υπερήφανοι, με το 1ο χρυσό βραβείο Mario Solinas που κατέκτησε η ΕΑΣ Σητείας το 2000

*Στο Δελτίο Τύπου μάλλον έχει γίνει κάποιο λάθος γιατί εμφανίζει την Σάμο με "λίπη και έλαια" αντί για "οίνοι και αποστάγματα".

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Περίμενα λίγες ημέρες, μήπως έρθει και κάποιο άλλο σχόλιο. Δυστυχώς (ή ευτυχώς;) δεν ήρθε.

    Αδυνατώ να κλείσω την ιστορία της Ένωσης Σητείας μέσα σε λίγες γραμμές. Ούτε γνωρίζω τον κ. Νίκο Παλάκη (μπορεί να είναι και ψευδώνυμο), ούτε και τι έχει ο ίδιος προσφέρει στο λάδι της Σητείας. Αυτά που γνωρίζω είναι ότι όταν ανέλαβε ο Μανώλης Βακόντιος, το λάδι της Σητείας ήταν παντελώς άγνωστο και 99% χύμα. Επί θητείας του έγινε «εθνικός πρωταθλητής», πήρε τα δύο συνεχόμενα χρυσά βραβεία του πιο σημαντικού διαγωνισμού, του Mario Solinas, κατέκτησε κορυφαία ποιότητα, αύξησε το μερίδιο του τυποποιημένου, στο λάδι, στο κρασί και στην τσικουδιά, έφτιαξε τα καινούρια εργοστάσια, ελαιουργείο και οινοποιείο, τα υπερσύγχρονα γραφεία (θυμάμαι τα παλιά στην οδό Μυσσωνος…), άνοιξε την πόρτα των εξαγωγών, το κατοχύρωσε από τα πρώτα ΠΟΠ (και τώρα το προωθεί η ΕΕ στην Κίνα), ενώ κάποιοι άλλοι (θέλετε να πω φορείς του νησιού και ονόματα;…) ήθελαν να το πνίξουν μέσα σε ένα ΠΟΠ Κρήτης (μαζί με τις χονδρολιές) και κάποιοι άλλοι θησαύριζαν από προγράμματα ολοκληρωμένης διαχείρισης virtual reality (μαϊμού). Για αυτούς, λοιπόν, τους λόγους, ίσως και για άλλους που ξεχνάω θα έπρεπε να κάνει η Σητεία ανδριάντα στον κύριο Μανώλη Βακόντιο.

    Μα, θα μου πείτε, έκανε λάθη. Μα, φυσικά. Μόνο όσοι μένουν αδρανείς ή είναι απατεώνες δεν κάνουν λάθη, Και τα λάθη του τα πλήρωσε πιο πολύ ο ίδιος. Όμως, που ήταν όλα αυτά τα χρόνια οι σημερινοί του επικριτές και «εχθροί»; Ποιές ήταν οι δικές τους ορθές παρεμβάσεις;

    Παράδειγμα: Γιατί δεν στελεχώθηκε η Ένωση με απαραίτητο προσωπικό, ιδίως για τις εξαγωγές; Επίσης, γιατί δεν απομονώθηκαν τα ζιζάνια του αθέμιτου ανταγωνισμού; Γιατί δεν υποστηρίχθηκε, αλλά εγκαταλείφθηκε ο «φορέας» που θα εξασφάλιζε προϊόν και ρευστότητα; Γιατί δεν έγιναν δεκτές οι προτάσεις για κοινοπραξία με την ΓΑΙΑ ΑΕΒΕ όσο ακόμη η Ένωση ήταν ακμαία; Γιατί δεν συγκροτήθηκε μια άλλη κοινοπραξία με την ΕΑΣ Πεζών, που επίσης θα εξασφάλιζε πολύτιμο προϊόν ακόμη και τις κακές χρονιές, ενώ σιγά – σιγά θα έφερνε και το Μεραμβέλλο σε έναν κοινό άξονα; Τελικά, «cui bono?», ποιός/ποιοί ωφελούνται από την κατάρρευση της Ένωσης Σητείας (και όχι μόνο, καθώς σήμερα οι συνεταιριστικές οργανώσεις στην Ελλάδα έχουν διασυρθεί και αποδεκατιστεί, ενώ διεθνώς λάμπουν και ενισχύονται;)

    Θα πει κάποιος ότι η Ελλάδα είναι η χώρα που αχαριστία περίσσεψε, που έβαλε τον Κολοκοτρώνη φυλακή και δολοφόνησε τον Καποδίστρια και για αυτό σήμερα ζει το δικό της Survivor με τον κύριο Ορέστη Τσανγκ να οδηγεί σαν μηχανοδηγός συρμό του ΗΣΑΠ με επιβάτες μέσα!

    Και κάτι τελευταίο επί του προσωπικού. Εγώ και η εταιρεία μου η ΑΞΙΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ, όπως και το περιοδικό ΕΛΙΑ & ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ το καθήκον μου το έκανα όλα αυτά τα χρόνια, προσφέροντας τίμιες και σωστές υπηρεσίες στην Ένωση και στους παραγωγούς της. Πέρυσι αρνήθηκα να είμαι εγώ αυτός που θα «τραβούσε την πρίζα του αναπνευστήρα στην εντατική», παρά το γεγονός ότι η Ένωση οφείλει στην εταιρεία μου ένα τεράστιο ποσό.
    Προσπαθήστε, λοιπόν, κύριε Παλάκη να ξαναστήσετε στα πόδια της την Ένωση ή – αν μπορείτε – να εφεύρετε έναν άλλο τρόπο για το κοινό όφελος και το μέλλον του προϊόντος του λαδιού, γιατί κανείς δεν εγγυάται ότι δεν θα καταλήξει στο δρόμο της σταφίδας.