Ελαιοπαραγωγοί της Καλιφόρνια αμφισβητούν τη μηχανική συγκομιδή

361

Γράφαμε σε προηγούμενο άρθρο μας ότι η Πορτογαλία διχάζεται γύρω από τα συστήματα υπερεντατικής καλλιέργειας (Διαμάχη για τους υπερεντατικούς ελαιώνες στην Πορτογαλία, 30/4/2019). Ανάλογοι, όμως, προβληματισμοί υπάρχουν και στην Καλιφόρνια.

Η μηχανική συλλογή ελαιόκαρπου αποτελεί μια ταχέως αναπτυσσόμενη μέθοδο παγκοσμίως και οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να είναι εξαίρεση. Στην Καλιφόρνια, ωστόσο, αν και αυξάνονται οι αγροτικές επιχειρήσεις που επιλέγουν την εκμηχάνιση, παράλληλα, αρκετοί φαίνεται να διαφωνούν με τις νέες τάσεις.

Μεταξύ άλλων επιχειρήσεων, η Rancho Olivos Olive Oil απορρίπτει τη μηχανική συλλογή, στηριζόμενη στα πλεονεκτήματα της συλλογής «με το χέρι». Ο εκπρόσωπός της John Copeland, δήλωσε: «Συλλέγουμε με το χέρι από τα δέντρα μας με τη βοήθεια ντόπιων εργατών. Αν οδηγούμασταν στην εκμηχάνιση αυτό θα προκαλούσε περιττές δαπάνες. Ταιριάζει περισσότερο για εκμεταλλεύσεις με φύτευση υψηλής πυκνότητας. Η εκμηχάνιση της συγκομιδής δεν προσφέρει μια προοπτική αειφορίας στην επιχείρησή μας. Το 70 στρεμμάτων κτήμα μας καλλιεργείται με το χέρι και είμαστε αρκετά τυχεροί ακόμη ώστε να διαθέτουμε όλη την παραγωγή μας συνήθως μέχρι το τέλος της σεζόν».

Για τον John Copeland το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η εκμηχάνιση ή μη της συγκομιδής, αλλά η αντιμετώπιση της ξηρασίας. Τονίζει, όμως, πως η συχνή λίπανση βοηθά στην καρποφορία: «Κλαδεύω με το χέρι όλα τα δέντρα. Λιπαίνω με άζωτο μετά την πρώτη μεγάλη βροχόπτωση, μετά το κλάδεμα και μετά τη συγκομιδή, σαν ένα «ευχαριστώ» προς τα δέντρα. Η ελιά είναι από τους πιο ανθεκτικές καλλιέργειες, καθώς μπορεί να αντέξει πιέσεις από όλα τα «μέτωπα», των καιρικών συνθηκών αλλά και της ίδιας της οικονομίας».

Μια άλλη επιχείρηση, η Musco Family Olive Co., η δεύτερη σε δυναμικότητα μεταποίησης  στην Καλιφόρνια, επίσης υποστηρίζει τη χειρωνακτική συλλογή: «Κοιτάξαμε να εκμηχανίσουμε τη διαδικασία συλλογής, όμως δεν είναι για εμάς, διότι θα χρειαζόταν να ξεριζώσουμε δέντρα και να φυτέψουμε άλλα με το υπέρπυκνο σχήμα ώστε να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μηχανές», σημειώνει.

Η Theo Stephan από την Global Gardens στην Los Olivos φαίνεται να απορρίπτει την προοπτική της εκμηχάνισης: «Παρότι θα μπορούσαμε να αυξήσουμε τις αποδόσεις με τη μηχανική συλλογή, έχω συναισθηματικούς δεσμούς με τη συγκομιδή με το χέρι, καθώς και με τη γεύση, την ποιότητα και το προφίλ του έξτρα παρθένου ελαιολάδου μας, που το διαφοροποιούν από τον ανταγωνισμό».

Αναφορικά με τις επιτραπέζιες ελιές, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα της μηχανικής συγκομιδής. Η έρευνα χωρίστηκε σε 2 σκέλη, με έναν δονητή κορμού από τη μία και μια κινητή «χτένα» από την άλλη πλευρά.

Σύμφωνα με την Louise Ferguson, από τις Γεωργικές Εφαρμογές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, ειδική στη Δενδροκομία, η ποικιλία Manzanillo (κορυφαία ποικιλία για κονσερβοποίηση) θα μπορούσε να «δεχτεί» τη μηχανική συγκομιδή, εάν τα δέντρα φυτευθούν ξανά και προσαρμοστούν κατάλληλα. Η ίδια τονίζει πως σε μεγαλύτερης ηλικίας δέντρα είναι εφικτή η μετατροπή της μεθόδου συγκομιδής σε μηχανοποιημένη, ωστόσο ενδέχεται να υπάρχουν μειώσεις αποδόσεων για 2-3 χρόνια μέχρι την προσαρμογή τους.

Η Louise Ferguson πρόσθεσε πως ο μόνος που αυτή γνωρίζει ότι εφαρμόζει τη μηχανική συγκομιδή είναι ο Dennis Buresson, αντιπρόεδρος της Musco, αρμόδιος για την πρωτογενή παραγωγή. Ο ίδιος εμφανίζεται πολύ ικανοποιημένος από αυτήν την επιλογή: «Έχουν αποφέρει (οι ελιές με μηχανική συγκομιδή) εισόδημα που ξεπερνά αυτό όλων των άλλων καλλιεργειών με τις οποίες εμπλεκόμαστε, ακόμη και των αμυγδάλων. Η οικογένειά μου φυτεύει επιπλέον ελαιόδεντρα».

Η Ferguson ανέφερε σχετικά με τη Musco ότι «ωθεί τους γεωργούς στο να κάνουν αυτό που χρειάζεται. Προσπαθούν να σώσουν τον κλάδο. Δίνω τα εύσημά μου στον Dennis Buresson για την προσπάθεια που κάνει μόνος του συμβουλεύοντας τους παραγωγούς τι είναι καλό να κάνουν. Τώρα βρίσκονται σε δίλημμα και πρέπει να λάβουν μια απόφαση.»

Μετά από χρόνια σταδιακής μείωσης των ελαιώνων επιτραπέζιας ελιάς στην πολιτεία της Καλιφόρνια, γενικότερα, οι παραγωγοί που παραμένουν στο επάγγελμα βρίσκονται στο δίλημμα μεταξύ εκμηχάνισης της παραγωγής ή την αβεβαιότητα για το μέλλον της καλλιέργειάς τους.

Η εκμηχάνιση της συγκομιδής είναι καίριας σημασίας για τον κλάδο της ελαιοκαλλιέργειας, αν και οι απόψεις διίστανται όσον αφορά την αποτελεσματικότητά της. Σε κάθε περίπτωση η εφαρμογή μηχανών συγκομιδής προϋποθέτει πυκνή φύτευση κατά κύριο λόγο, όμως μπορεί στη συνέχεια να έχει αρκετά θετικά οικονομικά αποτελέσματα. Μένει να δούμε ποιες θα είναι οι εξελίξεις σε αυτό το θέμα.

Πηγή : AgAlert, Santaynezvalleystar