Ελαιόδεντρα «θαύματα» της φύσης

0
491

Από τα θαύματα της φύσης είναι η εικονιζόμενη αιωνόβια ή χιλιόβια ελιά από τον πρώην Δήμο Ανδανίας, λίγο έξω από το Διαβολίτσι Μεσσηνίας.

Η περιοχή λέγεται αγρός Κάκκαλου. Κάποτε ανήκε στην εκκλησιαστική περιουσία. Ο κορμός του δέντρου έχει διάμετρο 13-14 μέτρα. Σχηματίζονται μυθικά τέρατα που φανερώνουν τους καημούς, τους πόνους, τα βάσανα και τις προσπάθειες του δέντρου να επιβιώσει στους αιώνες.

Πρέπει να ξαπόστασαν στον ίσκιο του άνθρωποι και ζώα, ίσως αρματωλοί και κλέφτες, ίσως του Ιμπραήμ οι σκληροί πολεμιστές, οι ανελέητοι φονιάδες του Παπαφλέσσα και των παλληκαριών του, που κατέκαυσαν τους μεσσηνιακούς κάμπους, να κρέμασαν εκεί τα όπλα τους.

Όταν βλέπω αυτά τα ΦΥΣΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ τρέμω με την ιδέα ότι κάποιος θα τα κόψει για  κάρβουνα ή για να φυτέψει ένα νέο δέντρο. Δεν θα έπρεπε να προστατεύονται από το κράτος ή την UNESCO;

Ελαιώνας στην Λευκίμμη σαν ζωγραφικός πίνακας

Λέγεται ότι στην Κέρκυρα οι Βενετοί φύτεψαν χιλιάδες ελαιόδεντρα. Σήμερα είναι εγκαταλελειμμένα, απεριποίητα, ακλάδευτα, χέρσα τα χωράφια. Οι κάτοικοι εκεί πλούτισαν από τον τουρισμό και δεν νοιάζονται για το ελαιόλαδο.

Πολλές φορές μέσα από τις ρωγμές του κορμού τους φυτρώνουν μυρτιές, σπάρτα, βάτοι και λογής-λογής άλλα φυτά ή θάμνοι. Κουλουριάζονται φίδια και φωλιάζουν περίεργες σαύρες.

Δωρικός κορμός «χαραγμένος» από τους καημούς και τους πόνους ενός ακαλλιέργητου για χρόνια αγρού στην Κέρκυρα, που οι κάτοικοί της δεν ασχολούνται πλέον με την ελαιοπαραγωγή.

Επιζεφύριοι Λοκροί – Ελληνική αποικία στην Κάτω Ιταλία

Θαρρείς «χαριτωμένη χορεύτρια» ο κορμός της ελιάς ακριβώς στην πύλη της πόλεως Λοκροί-Επιζεφύριοι, ελληνικής αποικίας στην Κάτω Ιταλία. Είναι μέσα στον αρχαιολογικό χώρο, στο χώμα που καταπάτησαν τα σανδάλια ή τα χωρίς σανδάλια πόδια των προγόνων μας.

Από το τεύχος 80, σελίδα 37 του περιοδικού Ελιά & Ελαιόλαδο,

της Βούλας Λαμπροπούλου,
Καθηγήτριας Φιλοσοφικής Πανεπιστημίου Αθηνών