11/12 Mario Solinas

    0

    Βρισκόμαστε στην ελαιοκομική περίοδο 2011/12 και έχουν περάσει 10 χρόνια από τον πρώτο διαγωνισμό ποιότητας Mario Solinas του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου. Τότε, όπως και στον επόμενο διαγωνισμό του 2002, το χρυσό βραβείο στο έντονο φρουτώδες κατέκτησε η ΕΑΣ Σητείας. Έκτοτε η Ελλάδα δεν αξιώθηκε άλλο χρυσό στο έντονο φρουτώδες. Είχε χρυσά βραβεία στις άλλες κατηγορίες του φρουτώδους με τους Ραφτέλη Πρωτούλη (Πλωμάρι Λέσβου) και τον ΑΣ Κριτσάς (Μεραμβέλλο Κρήτης).

    Εφέτος λοιπόν 11 από τα 12 βραβεία κατέκτησαν ισπανικά ελαιόλαδα, ενώ το 12ο και αυτό πήγε στην ιβηρική χερσόνησο. Ελληνικό δεν υπήρξε ούτε στους φιναλίστ παρά τις 20 συμμετοχές.

    Επειδή στην Ελλάδα είναι ευρύτατα διαδομένη η άποψη ότι τα ελληνικά ελαιόλαδα είναι ποιοτικά τα καλύτερα στον κόσμο και ότι τα ισπανικά είναι (από) το χειρότερα, υπάρχουν τρεις εξηγήσεις:

    1) Κάτι δεν πάει καλά με το διαγωνισμό Mario Solinas
    2) Κάτι δεν πάει καλά με την ποιότητα των ελληνικών ελαιολάδων ενώ αντίθετα τα ισπανικά και τα πορτογαλικά βελτιώνονται συνεχώς
    3) Κάτι άλλο συμβαίνει
    4) Και μια 4η και πολύ κρίσιμη ερώτηση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και μεμονωμένες εισαγωγές χώρες οδεύουν προς την υιοθέτηση αυστηρότερων ποιοτικών κριτηρίων και ορίων

    Ποια είναι η άποψή σας;

    Aναλυτικά όλα τα βραβεία Mario Solinas από το 2001 έως το 2012

    1 ΣΧΟΛΙΟ

    1. Χρήστος – @ 06.06.2012 – 22:
      Το 2 βεβαίως… Ο μύθος του ποιοτικού ελαιολάδου έχει ξεφτίσει…. Η απραξία όλων των φορέων καθώς και των παραγωγών (μόνη κουβέντα είναι πόσο έχει το λάδι κανείς δεν επένδυσε στο λάδι ποτέ χρήματα που έβγαλε από αυτό) μας έχει φέρει να παράγουμε το ελαιόλαδο όπως το 1960… Είπαμε καλή η παράδοση αλλά εμείς το παρακάναμε!