ελληνικά english 12 Νοε 2018

Αγορά - Οικονομία | Ελαιόλαδο | Τιμές

Επισημάνσεις ισπανικής στρατηγικής

ΔΡ
Συνολικά στον πλανήτη η καλλιέργεια της ελιάς αντιστοιχεί σε 116.000.000 στρέμματα (η έκταση έχει αυξηθεί τα τελευταία 12 χρόνια κατά 17 εκατ. στρέμματα). Η Ανδαλουσία κρατάει αναμφισβήτητα τα σκήπτρα, με περισσότερα από 800.000 νέα στρέμματα. Η βιομηχανία, λαμβάνοντας υπόψη την επέκταση της ελαιοκαλλιέργειας, έχει προχωρήσει στη δημιουργία μεγάλων εταιρειών τυποποίησης, όπως η Migasa (με κύκλο εργασιών άνω του ενός δισ. ευρώ), η Acesur (700 εκατ.) ή η Maeva (140 εκατ. ευρώ). Η Deoleo (700 εκατ.) και η Sovena της Πορτογαλίας (1,5 δισ. ευρώ) έχουν επίσης επενδύσει στην περιοχή.

Το τοπίο της Ανδαλουσίας μεταμορφώνεται συνεχώς. Τα μεγάλα, πλήρως μηχανοποιημένα αγροκτήματα με ελαιόδενδρα και αμυγδαλιές (ως συμπλήρωμα) επεκτείνονται συνεχώς. Τα περισσότερα από αυτά δεν έχουν φτάσει ακόμα σε πλήρη απόδοση ενώ συνεχώς εφαρμόζονται εναλλακτικοί τρόποι καλλιέργειας, που να αντισταθμίζουν τη χαμηλή κερδοφορία των παραδοσιακών μεθόδων καλλιέργειας.

Είναι βιώσιμη αυτή η επέκταση;
Σήμερα, παγκοσμίως, παράγονται περίπου 3 εκατ. τόνοι ελαιολάδου, αλλά η παραγωγή θα μπορούσε να ξεπεράσει σε 4 εκατ. στο εγγύς μέλλον. Η κύρια πρόκληση για τον ισπανικό ελαιοκομικό τομέα είναι το ελαιόλαδο να παραμείνει ένα επικερδές προϊόν, τόσο από οικονομική όσο και από κοινωνική άποψη.

Αυξήστε την κατανάλωση!
«Όλοι οι παραγωγοί στον κόσμο, και ειδικά οι Ισπανοί, πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με στόχο να αυξήσουμε την κατανάλωση με την ίδια ταχύτητα που αυξάνεται και η παραγωγή», δήλωσε ο Álvaro Olavarría, διευθύνων σύμβουλος της Oleoestepa. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ «μιας λογικής τιμής για τον καταναλωτή και μιας τιμής που να είναι κερδοφόρα και για τον παραγωγό». Επιπλέον, «πρέπει να αναδείξουμε τα οφέλη του ελαιολάδου, έτσι ώστε ο καταναλωτής να το προτιμά παρά το γεγονός ότι η τιμή παραγωγού ξεκινάει στα 3.000 ευρώ/τόνο τη στιγμή που άλλα φυτικά έλαια τιμολογούνται 650 ευρώ/τόνο».

Κατά την άποψή του, όλες οι στρατηγικές που θέλουν να μετατρέψουν το ελαιόλαδο σε «φθηνό μαζικό εμπόρευμα» (commodity) θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην παραγωγή του (εξαιρετικού) παρθένου ελαιολάδου. Αντιθέτως, «η προσπάθεια πρέπει να στραφεί στην εμπορική αξιοποίηση της ποιοτικής κατηγορίας».

Ο κ. Mariano Torres, διευθυντής της συμβουλευτικής γεωργικής τεχνολογίας Conatech, πιστεύει ότι «πρέπει να συνεχίσουμε να προωθούμε το ελαιόλαδο, ώστε η κατανάλωση να αυξάνεται παράλληλα με την παραγωγή».

Η μείωση της εγχώριας ισπανικής κατανάλωσης αντισταθμίστηκε από την αύξηση των εξαγωγών. Ωστόσο, ο στρατηγικός σύμβουλος Juan Vilar, επισημαίνει πως «το ελαιόλαδο είναι ένα προϊόν που οποίου οι πωλήσεις συνδέονται άμεσα με την εξοικείωση και τις συνήθειες των καταναλωτών». Γι αυτό άλλωστε το 83% των ποσοτήτων καταναλώνεται στις χώρες παραγωγής τους. Για να αυξηθεί η κατανάλωση σε χώρες όπως η Ρωσία, η Γερμανία, ο Καναδάς και το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να καταβληθεί απείρως μεγαλύτερη προσπάθεια».

Ο Antonio Luque, πρόεδρος του συνεταιρισμού Dcoop, επίσης αναφέρει ότι η αύξηση της κατανάλωσης σε αγορές όπως οι ΗΠΑ απαιτούν άλλη διαχείριση «τόσο όσον αφορά σε πτυχές της βιομηχανικής παραγωγής όσο και των logistics και της αποθήκευσης».

«Πρέπει να διαχειριστούμε τις ποσότητες παραγωγής»
«Στο εμπόριο ελαιολάδου κατά περιόδους έχουν καταγραφεί καταστροφικές τιμές για τον ελαιοπαραγωγό, ακόμα και κάτω του κόστους παραγωγής, αλλά επίσης και λογικές τιμές. Για να αποφευχθούν στο μέλλον δυσάρεστες εξελίξεις, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε τις παραγόμενες ποσότητες », λέει ο Alvaro Olavarria.

Η τιμή του ελαιολάδου είναι συνάρτηση από πολλούς παράγοντες, εκτός από την προσφορά και τη ζήτηση, όπως για παράδειγμα το κλίμα, ιδίως λόγω των περιόδων ξηρασίας.

Στην Ιταλία, τον κύριο ανταγωνιστή του ισπανικού ελαιολάδου, οι τιμές έχουν φτάσει ακόμα και τα 6.000 και 7.000 ευρώ/τόνο, κάτι που αποδίδεται, σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, στην ανάδειξη του προϊόντος μέσω της μαγειρικής, του μάρκετινγκ, αλλά και την ιδιαίτερη αξιοποίηση των εξαιρετικών παρθένων ελαιολάδων.

Η τιμή του ελαιολάδου, συναρτώμενη με την αειφορία και την ποιότητα
«Πρέπει να δημιουργήσουμε μια κουλτούρα του ελαιολάδου που θα αναδεικνύει την αξία του προϊόντος σε κάθε γωνιά του κόσμου, καθώς η ζήτηση συνεχίζει να αυξάνεται», επιμένει ο Mariano Torres, ο οποίος θεωρεί πως ο ελαιώνας θα πρέπει να θεωρείται «ένα εκτεταμένο αγροοικοσύστημα συγκρίσιμο σε αξία με τον βοσκότοπο».

Από την άποψη αυτή, είναι απαραίτητο να προσαρμοστούν οι ελαιοκομικές εκμεταλλεύσεις, ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα, προωθώντας εκείνους τους τρόπους καλλιέργειας που σέβονται το περιβάλλον.

Ο ρόλος των ελαιοτριβείων
«Για να διαχειριστούμε την αύξησηση της παραγωγής, είναι απαραίτητο να διαθέτουμε και τις ανάλογες εταιρείες αξιοποίησης», λέει ο Olavarría. Ο διευθύνων σύμβουλος της Oleoestepa ανησυχεί για «τον ανεπαρκή αριθμό των ελαιοτριβείων, κάτι που επηρεάζει δυσμενώς την ποιότητα του ελαιολάδου που παραλαμβάνεται σε αυτό το στάδιο της έκθλιψης».

Στην ίδια κατεύθυνση, ο ερευνητής José Alba, επιβεβαιώνει ότι «πολλά ελαιοτριβεία έχουν ήδη τεχνολογικά ξεπεραστεί», κάτι που συνεχώς επιδεινώνεται καθώς αυξάνεται η παραγωγή. Ο εμπειρογνώμονας προειδοποιεί ότι «παρά το γεγονός ότι στην Ανδαλουσία υπάρχουν εξαιρετικά μεγάλες μονάδες, ωστόσο θα πρέπει να είναι σε θέση να διασφαλίζουν και την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος».

Ο σύμβουλος Mariano Torres, υπενθυμίζει ότι στην Ανδαλουσία υπάρχουν 844 ελαιοτριβεία «με μέσο όρο άλεσης 6.000 τόνους, πολύ κάτω από τη συνολική τους δυναμικότητα».

Τέλος, όλοι οι εμπειρογνώμονες συμφωνούν στην τήρηση ενός «διεθνώς εναρμονισμένου προτύπου ποιότητας», που θα προσφέρει τις απαραίτητες εγγυήσεις στον καταναλωτή, καθώς και στην «εναρμόνιση των εμπορικών κανόνων για την αποφυγή του αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ των διαφορετικών επιχειρήσεων».
 

Σχόλια επισκεπτών

Αυτό το άρθρο δεν έχει σχολιαστεί ακόμα

Νέο σχόλιο



Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.
Κάθε μήνυμα δημοσιεύεται
αφού το εγκρίνει ο διαχειριστής του ιστότοπου.

Χρήσιμα Links Βίντεο εκδηλώσεων